Opór wzniesienia


Opór wzniesienia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opór wzniesienia – opór drogowy, który występuje, podczas gdy urządzenie wznosi się po płaszczyźnie do góry. Siłę ciężkości G {\displaystyle G} można rozłożyć na składową normalną do powierzchni drogi F z {\displaystyle F_{z}} oraz składową równoległą do powierzchni drogi, która jest nazywana siłą oporu wzniesienia. Siła oporów wzniesienia wynosi F w = w G . {\displaystyle F_{w}=w\cdot G.}

Na podstawie artykułu: "Opór wzniesienia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy