OpenMoko


OpenMoko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Openmoko, Inc. – tajwańska firma[1] tworząca przenośne urządzenia Open Hardware i oprogramowanie FLOSS do tych urządzeń.

Openmoko - system operacyjny FLOSS dla smartfonów.

Spis treści

Smartfony Neo | edytuj kod

Pierwszym urządzeniem z platformą OpenMoko jest wyprodukowany przez firmę FIC telefon Neo1973. Pierwsza wersja urządzenia jest dostępna dla wybranych programistów od lutego 2007. Od lipca 2007 jest możliwe zakupienie deweloperskiej wersji telefonu - w cenie 300 dolarów amerykańskich. 4 lipca 2008 wszedł do masowej sprzedaży następca Neo1973 - Neo Freerunner, który z założenia ma nadawać się do obsługi przez zwykłego użytkownika[2].

Twórcy wierzą, że dzięki pierwszemu telefonowi, całkowicie opartemu na Otwartym Oprogramowaniu, zrewolucjonizują rynek urządzeń telekomunikacyjnych. Chcą aby projekt ten był na miarę pierwszego projektu telefonu komórkowego. "Neo" w nazwie urządzenia znaczy "nowy", a 1973 - jest rokiem, w którym dr Marty Cooper, wynalazca telefonu komórkowego, wykonał pierwsze połączenie.

Sprzęt dla platformy OpenMoko jest realizowany jako Open Hardware, czyli analogicznie do idei FLOSS.

Openmoko Linux | edytuj kod

Dystrybucja Om, tworzona przez Openmoko i przeznaczona do smartfonów Neo, powstaje w oparciu o platformę OpenEmbedded systemu operacyjnego GNU/Linux. Obecnie przestała być rozwijana i większą popularność osiągają dystrybucje tworzone przez społeczność, np. SHR.

Jądro | edytuj kod

Linux 2.6.24

Użytkowe | edytuj kod

Neo1973 (GTA01) | edytuj kod

Model przeznaczony dla deweloperów.

  1. CPU: 266 MHz Samsung s3c2410 SoC
  2. RAM: 128 MB SDRAM
  3. Pamięć: 64 MB Flash
  4. GSM: Tri-band GSM 900/1800/1900
 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Neo FreeRunner (GTA02) | edytuj kod

Telefon dla użytkowników końcowych:

  1. CPU 400/500 MHz Samsung 2442B Processor/SOC (400 minimum)
  2. Ram 128MB SDRAM
  3. Pamięć 256MB NAND Flash , dodatkowo wymienna karta microSD o wielkości od 64MB do 8GB
  4. GPU SMedia 3362 2D/3D Graphics Accelerator
  5. LCD Topploy VGA ; 2.8” 480 x 640 pikseli, 16 bit głębia kolorów
  6. Sterowanie Dotykowy ekran oraz 2 przyciski funkcyjne + 2 Akcelerometry 3D
  7. GPS Zimny start: 40 sek typowo dla -130 dBm, 60 sek max. Antena wew. urządzenia
  8. GSM 850/1800/1900 albo 900/1800/1900 MHz (w zależności od rejonu świata)
  9. Bluetooth 2.0, CSR BC4
  10. Łącza USB mini z funkcją slave, host oraz ładowania telefonu, stereo minijack do zestawu słuchawkowego, złącze anteny zew.

Planowane urządzenia | edytuj kod

Openmoko planowało wydanie 3D7K[3] (przemianowane GTA03), wyposażonego w szybszy SoC i aparat fotograficzny, jednak projektowanie zostało porzucone.

WikiReader | edytuj kod

 Główny artykuł: WikiReader.

Przenośny czytnik Wikipedii korzystający z danych zapisanych na karcie pamięci, dzięki czemu nie wymaga połączenia z Internetem[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Openmoko.com - About (ang.)
  2. Linux News » OpenMoko w sprzedaży masowej od 4 lipca
  3. 3DK7 - Openmoko wiki
  4. Oficjalna strona WikiReader

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "OpenMoko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy