Oporów (województwo łódzkie)


Na mapach: 52°15′51,2″N 19°33′56,7″E/52,264222 19,565750

Oporów (województwo łódzkie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oporówwieś, dawniej miasto w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Oporów. Leży w odległości 15 km od Kutna i 6 km od Żychlina.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Oporów uzyskał lokację miejską w 1399 roku, zdegradowany po 1661 roku[1]. W XIV, XV i XVI wieku Oporów był siedzibą rodową sławnej rodziny możnowładczej Oporowskich herbu Sulima. Wojewoda łęczycki Mikołaj z Oporowa lokował tu w latach 1399-1424 miasto i zbudował warownię - fortalicjum. Jego syn - Władysław z Oporowa - arcybiskup gnieźnieński wzniósł w Oporowie obronny zamek, istniejący do dziś oraz ufundował w 1453 klasztor oo. Paulinów (jego przeorem był przez pewien czas Augustyn Kordecki). Miasteczko Oporów znajdujące się na terenie dzisiejszego cmentarza nie rozwijało się jednak zbyt pomyślnie, licząc w XVI wieku najwyżej 37 domów i około 250 mieszkańców. Z rzemieślników mieszkali tu głównie rzeźnicy, piekarze, piwowarzy i gorzelnicy. Większość mieszczan utrzymywała się jednak z pracy na roli. Podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku zostało spalone i w następnych wiekach utraciło prawa miejskie

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Oporów.

Zabytki | edytuj kod

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[2] na listę zabytków wpisane są obiekty:

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 58-59.
  2. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 17 września 2008]. Kościół św. Marcina
Na podstawie artykułu: "Oporów (województwo łódzkie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy