Order Sławy (Tunezja)


Order Sławy (Tunezja) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Order Sławy (arab. Nīšān al-Iftiḫār, نيشان الافتخار) – najwyższe odznaczenie Bejów Tunisu, utworzone na wzór tureckiego orderu o tej samej nazwie i nadawane w latach 1835–1957.

Początkowo order przyznawany był w formie jednoklasowego medalionu wysadzanego drogimi kamieniami. W 1843 otrzymał nowy wygląd 10-ramiennej gwiazdy z ułożonymi na przemian zielonymi lub czerwonymi ramionami i został podzielony na pięć klas:

  • Wielka Wstęga (San’f al-Akbar),
  • Wielki Oficer (San’f al-Awal),
  • Komandor (San’f al-Tani),
  • Oficer (San’f al-Talet),
  • Kawaler I Klasy (San’f al-Raba’a),

w 1847 dodano dwie najniższe klasy:

  • Kawaler II Klasy (San’f al-Khamis),
  • Kawaler III Klasy (San’f al-Sadis – klasa zlikwidowana w 1861).

Od 1881, kiedy Tunezja została francuskim protektoratem, orderem zarządzała administracja francuskich orderów kolonialnych i był on nadawany równolegle przez francuskiego prezydenta.

Odznaczeni | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Sławy (Tunezja).  Z tym tematem związana jest kategoria: Polacy odznaczeni Orderem Sławy (Tunezja).

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Order Sławy (Tunezja)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy