Order Zbawiciela


Order Zbawiciela w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Order Zbawiciela (gr. Τάγμα του Σωτήρος, Tagma tu Soteros) – najstarsze i najwyższe odznaczenie greckie.

Ustanowiony został 3 lipca 1829, jeszcze za czasów krótkotrwałej I Republiki, i nadany po raz pierwszy w 1833 przez pierwszego króla Hellenów Ottona I z dynastii Wittelsbachów. Imię Zbawiciela nadano orderowi na pamiątkę wiary, że Grecja odrodziła się dzięki pomocy Boga.

Order posiada pięć klas według znanego schematu Legii Honorowej i nadawany może być obywatelom greckim za wybitne zasługi dla kraju w czasie wojny lub pokoju oraz wybitnym cudzoziemcom.

Opis odznaki | edytuj kod

Krzyż orderu to złoty emaliowany na biało krzyż maltański, z zielonym dębowo-wawrzynowym wieńcem między ramionami. W medalionie środkowym awersu znajduje się portret Zbawiciela otoczony złotym napisem E dexia soy cheir, Kyrie, dedoxastai en ischyi (Twa prawa dłoń, Panie, wysławiona została mocą). Na rewersie znajduje się biały grecki krzyż otoczony napisem E en Argei D' Ethnike ton Ellenon syneleysis - 1829 [roku] (Ustanowiony w Argos przez 4 Zgromadzenie Narodowe Hellenów roku 1829).

Gwiazda orderu (I i II klasa) to ośmiopromienna srebrna gwiazda z nałożonym na nią awersem krzyża orderowego. Order noszony jest na jasnoniebieskiej wstążce z dwoma białymi paskami po bokach. W czasie monarchii, do 1973 roku, order był zawieszony na złotej koronie królewskiej, obecnie na emaliowanym wieńcu laurowym.

 Zobacz też kategorię: Odznaczeni Orderem Zbawiciela.  Zobacz też kategorię: Polacy odznaczeni Orderem Zbawiciela.

Bibliografia | edytuj kod

  • Arnhard Graf Klenau, Europäische Orden ab 1700, München 1978

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Order Zbawiciela" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy