Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego


Na mapach: 45°30′01″N 73°33′51″W/45,500278 -73,564167

Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Podpisywanie aktu powołującego ICAO, Chicago 1944

Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ang. International Civil Aviation Organization, ICAO) – organizacja wyspecjalizowana ONZ zajmująca się opracowywaniem i wdrażaniem międzynarodowych przepisów regulujących bezpieczeństwo międzynarodowej żeglugi powietrznej oraz wspieraniem rozwoju transportu lotniczego w celu zapewnienia bezpiecznego i uporządkowanego rozwoju[1].

ICAO została powołana w 1944 r. na mocy konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Na jej siedzibę wybrano Montreal. Faktyczną działalność rozpoczęła 4 kwietnia 1947 r. jako wyspecjalizowana agencja działająca w systemie Narodów Zjednoczonych (ONZ). Polska była jednym z krajów, które 7 grudnia 1944 r. podpisały Konwencję chicagowską. Dokumenty ratyfikacyjne strona polska złożyła 4 kwietnia 1947 r., ale z uwagi na sytuację polityczną aż do 1957 r. nie mogła brać udziału w pracach ICAO. Polska weszła w skład ICAO ostatecznie w momencie ratyfikacji konwencji, tj. 20 listopada 1958[2]. W latach 2013–2016 Polska zasiadała w Radzie ICAO, razem z 36 państwami członkowskimi. Wyboru na tę kadencję dokonano podczas 38. sesji Zgromadzenia ICAO w Montrealu.

Kraje członkowskie ICAO.

Od 15 kwietnia 2019 r. po dołączeniu Dominiki[3] członkami ICAO są 193 państwa[4].

Spis treści

Cele organizacji | edytuj kod

Celem działalności ICAO określonym w art. 44 konwencji chicagowskiej jest „rozwijanie zasad i techniki międzynarodowej żeglugi powietrznej oraz popieranie planowania i rozwoju międzynarodowego przewozu lotniczego”. W praktyce najważniejszymi elementami działalności ICAO są:

  • ustanawianie międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, ułatwień i ochrony środowiska w lotnictwie cywilnym, procedur dla służb żeglugi powietrznej oraz innych dokumentów o charakterze podręczników, wytycznych czy zbiorów najlepszych praktyk;
  • promowanie liberalizacji rynku międzynarodowego transportu lotniczego, publikowanie danych i analiz statystycznych oraz wydawanie niewiążących zaleceń i wytycznych dotyczących regulacji ekonomicznej tego rynku;
  • rozwój międzynarodowego prawa lotniczego poprzez pracę Komitetu Prawnego ICAO oraz organizowanie konferencji dyplomatycznych w sprawie przyjęcia umów międzynarodowych, dotyczących m.in. przestępstw przeciwko międzynarodowemu lotnictwu cywilnemu czy odszkodowań;
  • realizowanie projektów pomocy technicznej na zlecenie państw członkowskich;
  • kontrola przestrzegania międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania w formie audytów nadzoru nad bezpieczeństwem i ochroną lotnictwa cywilnego w państwach członkowskich;
  • prowadzenie badań, studiów i analiz prowadzących do rozwoju lotnictwa cywilnego.

Biura regionalne | edytuj kod

Siedziba główna organizacji w Montrealu

ICAO posiada siedzibę główną, siedem biur regionalnych oraz jedno biuro pomocnicze[5]:

Organy | edytuj kod

Rada ICAO | edytuj kod

Rada Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego jest wybierana przez Zgromadzenie ICAO na 3-letnią kadencję, składa się z 36 członków wybieranych w trzech kategoriach. Obecna Rada została wybrana 4 października 2016[6]. Struktura Rady obecnej Rady:

  1. Państwa o największym znaczeniu w ruchu lotniczym – Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Francja, Niemcy, Włochy, Japonia, Rosja, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone[6];
  2. Państwa, które w największym stopniu przyczyniają się do zapewnienia infrastruktury dla międzynarodowego lotnictwa cywilnego – Argentyna, Kolumbia, Egipt, Indie, Irlandia, Meksyk, Nigeria, Arabia Saudyjska, Singapur, Południowa Afryka, Hiszpania, Szwecja[6];
  3. Państwa reprezentujące regiony geograficzne – Algieria, Republika Zielonego Przylądka, Kongo, Kuba, Ekwador, Kenia, Malezja, Panama, Korea Południowa, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Tanzania, Urugwaj[6].

Przewodniczący Rady | edytuj kod

Sekretarze Generalni | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. SebastianS. Höhne SebastianS., IT in general Aviation: Pen and Paper vs. Bits and Bytes, 2014, s. 38  (ang.).
  2. Międzynarodowa Organizacja Lotnictwa Cywilnego (International Civil Aviation Organization – ICAO).
  3. Dominica becomes ICAO’s 193rd Member State, www.icao.int [dostęp 2019-05-22] .
  4. Member States, www.icao.int [dostęp 2019-05-22] .
  5. Contact Us, www.icao.int [dostęp 2018-01-14]  (ang.).
  6. a b c d ICAO Assembly elects new Council for three-year term, www.icao.int [dostęp 2018-01-16]  (ang.).
  7. Dr. Fang Liu of China Becomes First-Ever Woman Appointed Secretary General of ICAO, www.icao.int [dostęp 2018-01-14]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (specialized agency of the United Nations):
Na podstawie artykułu: "Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy