Oskar Hansen


Oskar Hansen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oskar Nikolai Hansen (ur. 12 kwietnia 1922 w Helsinkach, zm. 11 maja 2005 w Warszawie) – polski architekt fińskiego pochodzenia, teoretyk, malarz, rzeźbiarz, pedagog, projektant wnętrz.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył wileńskie Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta, a następnie Wydział Mechaniczny w średniej Państwowej Szkole Technicznej im. Marszałka J. Piłsudskiego w Wilnie. Po wojnie studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (dyplom w roku 1951 u Romualda Gutta). W 1948 wyjechał do Paryża gdzie studiował malarstwo u Fernanda Légera. Tam też praktykował architekturę u Pierre’a Jeannereta.

Od roku 1955 był wykładowcą, a od 1967 profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (patrz: Zakłady Artystyczno-Badawcze). Jego dydaktyka oraz teorie, zwłaszcza teoria formy otwartej, wywarły ogromny wpływ na jego studentów, m.in. Krzysztofa Bednarskiego, Grzegorza Kowalskiego, Zbigniewa Frączkiewicza, Zofię Kulik, Elżbietę Cieślar, Emila Cieślara, Wiktora Gutta i innych. W 1957 r. wystawa indywidualna. W 2005 r. wystawa retrospektywna „Ku formie otwartej”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki (Warszawa).

Był mężem architektki Zofii Garlińskiej-Hansen, z którą poznał się podczas studiów na Wydziale Architektury. Wiele projektów stworzyli wspólnie.

Teorie | edytuj kod

Oskar Hansen jest twórcą teorii formy otwartej. Opracował urbanistyczną koncepcję rozwoju miast przyszłości („Linearny System Ciągły” (LSC) i „Forma Ciągła”). Teorie Hansena znajdują zastosowanie w BAS (Bergen School of Architecture) w Bergen w Norwegii założonej w 1983 r. przez jego ucznia Sveina Hatløya.

Realizacje i projekty | edytuj kod

Osiedle Przyczółek Grochowski w Warszawie Grób Władysława Skoczylasa na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim
  • niezrealizowany projekt przebudowy kina Świat w Warszawie (1950);
  • niezrealizowany projekt ratusza dla Warszawy (1952);
  • dachy pawilonu polskiego w Izmirze (z Lechem Tomaszewskim), (1955);
  • mieszkanie w Warszawie (1955)
  • projekt rozbudowy Zachęty (oraz Lech Tomaszewski, Stanisław Zamecznik), (1958);
  • niezrealizowany pomnik obozu koncentracyjnego w Auschwitz (1958);
  • pawilon na międzynarodową wystawę w São Paulo (1959);
  • aranżacja przestrzenna z giętych płyt na II Wystawie Sztuki Nowoczesnej w warszawskiej „Zachęcie” (1958);
  • osiedle im. Słowackiego w Lublinie (LSM) (projekt 1960-1963, realizacja 1964-1966);
  • osiedle „Przyczółek Grochowski” w Warszawie (LSC) (projekt 1963);
  • osiedle Rakowiec WSM w Warszawie (1964);
  • niezrealizowany projekt muzeum sztuki współczesnej dla Skopje (1966);
  • własny dom na wsi (1968)
  • pomnik na grobie Władysława Skoczylasa
  • pomnik na terenie byłego obozu Dulag 121 w Pruszkowie (1990)

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • za projekt pawilonu na EXPO 1958,
  • I nagroda w konkursie na Pomnik Oświęcimski

Publikacje | edytuj kod

Jego dwie książki zawierające obserwacje, koncepcje i teorie zostały wydane pośmiertnie w niewielkim nakładzie jako katalogi towarzyszące retrospektywnej wystawie w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta w Warszawie. Od czasu wystawy nie było wznowień.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Oskar Hansen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy