Ostróg (forteca)


Ostróg (forteca) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ostróg w Jenisejsku

Ostróg – nieduże umocnienie w formie budynku drewnianego ze strzelnicami, służące do obrony miejsc ważnych ze względów taktycznych[1]. Otoczone palisadą, wałem ziemnym i fosą. Stosowane na wschodzie Europy od średniowiecza do XVII wieku.

Ostrogiem nazywa się również schron bojowy, budowany przeważnie w lasach, przystosowany do prowadzenia ognia półokrężnego lub okrężnego[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Architektura obronna w krajobrazie Polski 1996 ↓, s. 538,.
  2. Mała encyklopedia wojskowa 1970 ↓, s. 547, t.2.

Bibliografia | edytuj kod

  • Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996.
  • Praca zbiorowa: Mała encyklopedia wojskowa. Warszawa: MON, 1970.
Na podstawie artykułu: "Ostróg (forteca)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy