Ostróg forteczny


Ostróg forteczny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ostróg forteczny w Sączowie, wchodzący w skład Obszaru Warownego „Śląsk” grupy warownej Niezdara[1]

Ostróg forteczny – element obronny zwykle w postaci schronu bojowego, stosowany w fortyfikacji od początku XX w.[2].

Ostróg forteczny to zwykle betonowy schron bojowy będący jednocześnie stanowiskiem i częścią składową fortyfikacji systemu fortowego rozproszonego. Przystosowany do prowadzenia ognia półokrężnego lub okrężnego[3]. Ostróg potocznie i nieściśle nazywany bywa bunkrem lub blokhauzem.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Architektura obronna w krajobrazie Polski 1996 ↓, s. 178.
  2. Architektura obronna w krajobrazie Polski 1996 ↓, s. 538.
  3. Mała encyklopedia wojskowa 1970 ↓, s. 547, t.2.

Bibliografia | edytuj kod

  • Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996.
  • Praca zbiorowa: Mała encyklopedia wojskowa. Warszawa: MON, 1970.
Na podstawie artykułu: "Ostróg forteczny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy