Ostrowy nad Okszą


Na mapach: 50°58′36″N 19°03′06″E/50,976667 19,051667

Ostrowy nad Okszą w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ostrowy nad Okszą (do 2009 Ostrowy) – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Miedźno, nad rzeką Białą Okszą.

W latach 1952-1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Ostrowy nad Okszą. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

We wsi znajduje się kościół św. Andrzeja Boboli, będący siedzibą parafii Stygmatów św. Franciszka z Asyżu.

W Ostrowach znajduje się Zespół Szkolno-Przedszkolny im. Tadeusza Kościuszki.

Spis treści

Nazwa | edytuj kod

Nazwa miejscowości notowana była w formach Ostrowi (1470-80), Ostrow (1581), Ostrow (1763), Ostrowy (1921), Ostrowy, Ostrowy nad Okszą (1952). Jest to nazwa topograficzna wywodząca się od wyrazu pospolitego ostrów ‘wyspa, pole położone pomiędzy łąkami a rowami, bór’[2].

1 stycznia 2009 roku zmieniono nazwę Ostrowy na Ostrowy nad Okszą, wyróżniającą ją od innych wsi o tej nazwie[3].

Integralne części wsi | edytuj kod

Historia | edytuj kod

Historia Ostrów sięga 1241 (przekaz ustny). Pierwsi osadnicy założyli osadę zwaną Ostrą Górką liczącą 6 zagród. W 1383 w dekretach Władysława Opolczyka występuje nazwa wsi Ostrowy w powiecie Krzepickim. W kronikach Jana Długosza występuje jako wieś za króla Władysława Jagiełły należąca do kanonii Kłobuck.

W 1655 Ostrowy liczyły 23 zagrody. Zapis po "potopie szwedzkim" w 1658 wykazuje 6 zagród. W 1789 Ostrowy liczyły 92 domy i 396 mieszkańców. Na wieś przypadało 123 dni pańszczyzny w roku tzw. tłoki. W 1874 Ostrowy liczyły 119 domów oraz 776 mieszkańców wraz z dworem.

3 października 1863 podczas powstania styczniowego między Ostrowami, Nowym Folwarkiem, a Kocinem miało miejsce starcie powstańców z wojskami rosyjskimi, zwana potyczką pod Kocinem. W 1864 ukazem carskim zostaje uwłaszczone 109 gospodarstw z zachowaniem serwitutów – służebność lasów przez dwór na rzecz wsi. Obowiązują one do dnia dzisiejszego, budząc wiele emocji.

W 1866 wielu mieszkańców wsi padło ofiarą epidemii cholery. 17 z nich zostało pochowanych na osobnym cmentarzu przy drodze do Miedźna.

Pod koniec września 1900 podczas odwiedzin swoich dóbr w Zagórzu, w obfitujących w zwierzynę ostrowskich lasach, polował książę Michał Aleksandrowicz[6].

W 1884 została otwarta Szkoła Ludowa. W 1918 powstała Straż Ogniowa, a w 1922 parafia. W latach 1929-1930 utworzono Spółkę Handlową i Kasę Stefczyka na prawie członkowskim. We wrześniu 1939 wojna zniszczyła Ostrowy w 55 procentach.

Życie i rozwój Ostrów związany był z rzeką. Na jej wysepkach budowano domy. Pomniki świadkowie dawnych borów to 400-letnie dęby we wsi. W 2003 na Okszy między Ostrowami a wsią Borowa oddano do użytku Zalew Ostrowy, który stał się atrakcją turystyczną. We wsi znajduje się drogowy odcinek lotniskowy Ostrowy.

Galeria | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 888 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
  2. Kazimierz Rymut: Nazwy miejscowe północnej części dawnego województwa krakowskiego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967, s. 120.
  3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych (Dz.U. z 2008 r. nr 234, poz. 1586)
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. Wielki Książę Michał Romanow w Hucie Blachownia - Blachownia i okolice, „Blachownia i okolice”, 1 października 2017 [dostęp 2017-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-13]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

  • Stanisław Zieliński, "Bitwy i potyczki 1863-1864", 1913

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ostrowy nad Okszą" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy