Ottaviano Targioni Tozzetti


Ottaviano Targioni Tozzetti w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ottaviano Targioni Tozzetti (ur. w 1833 w Vernio, zm. w 1899 w Livorno) – włoski poeta i prozaik.

Rozpoczął studia na wydziale prawa Uniwersytetu w Pizie, ale ze względów politycznych ukończył je w Sienie. Mimo zdobytych uprawnień nie zdecydował się na rozpoczęcie praktyki adwokackiej[1]. Zamieszkał w Livorno, gdzie w roku 1864 zaczął uczyć włoskiego w miejscowym liceum, którego z czasem został dyrektorem.

W roku 1856, wraz z przyjaciółmi – Giuseppe Chiarinim, Giosuè Carduccim i Giuseppe Torquato Garganim – założył nieformalne stowarzyszenie „Przyjaciele Pedanci”. Wspólnie sprzeciwiali się romantyzmowi w literaturze włoskiej, próbując przy tym w swoich dziełach i wystąpieniach nawiązywać do tradycji klasycznych. Tozzetti jest autorem licznych opowiadań oraz dwóch wielokrotnie wznawianych antologii.

Główne dzieła | edytuj kod

  • Antologia della prosa italiana ad uso delle scuole (Antologia włoskiej prozy na użytek szkół), 1874
  • Antologia della poesia italiana (Antologia włoskiej poezji), 1884
  • Tesoretto della memoria (Skarbczyk pamięci), 1885

Przypisy | edytuj kod

  1. Giuseppe Chiarini, Memorie della vita di Giosue Carducci (1835-1907) raccolte da un amico, Barbera, Firenze 1920, s. 58.
Kontrola autorytatywna (osoba):Encyklopedia internetowa:
Na podstawie artykułu: "Ottaviano Targioni Tozzetti" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy