Otto Henryk Wittelsbach


Otto Henryk Wittelsbach w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otto Henryk Wittelsbach (ur. 10 kwietnia 1502 w Ambergu, zm. 12 lutego 1559 w Heidelbergu) – książę Palatynatu-Neuburg, elektor Palatynatu Reńskiego.

Syn Rupperta Wittelsbacha i Elżbiety Wittelsbach. Jego dziadkami byli elektor Palatynatu Filip Wittelsbach i Małgorzata Wittelsbach oraz książę Bawarii-Landshut Jerzy Bogaty i Jadwiga Jagiellonka, najstarsza córka Kazimierza Jagiellończyka.

Po śmierci jego dziadka Jerzego Wittelsbacha wybuchła wojna o sukcesję Bawarii-Landshut. Elektor Palatynatu Filip Wittelsbach wystąpił w imieniu niepełnoletnich wnuków Ottona Henryka i Filipa, którzy byli jedynymi żyjącymi wnukami Jerzego. Przeciwko tym roszczeniom wystąpił książę Bawarii Albrecht IV Mądry. Spór rozstrzygnął cesarz Maksymilian I Habsburg w 1505 r. Cesarz przyznał Ottonowi Henrykowi i Filipowi część terenów Bawarii-Landshut od linii Dunaju przez Frankonię do Górnego Palatynatu, ze stolicą w Neuburg an der Donau. Tereny te stały się Palatynatem-Neuburg, pozostała część Bawarii-Landshut została włączona do Bawarii. Opiekunem młodych książąt został ich stryj Fryderyk II Wittelsbach.

W 1519 r. wraz z Fryderykiem podróżował po Kastylii, Aragonii, Burgundii. W 1521 udał się do Wenecji, skąd popłynął do Jafy. Zwiedził Palestynę, Jerozolimę.

2 czerwca 1522 odbyła się uroczystość przekazania władzy obu braciom. W 1529 r. ożenił się z Zuzanną Wittelsbach (1502–1543), córką Albrechta IV, wdową po Kazimierzu margrabim Brandenburgii-Bayreuth. Para nie miała dzieci.

Bracia podzielili tereny Palatynatu-Neuburg pomiędzy siebie w 1535 r.

Otto Henryk żył bardzo rozrzutnie. Kilka lat po objęciu władzy pojawiły się pierwsze problemy finansowe. Postanowił upomnieć się o posag swojej babki Jadwigi Jagiellonki. Miał go wypłacić brat Jadwigi, król Polski Zygmunt I Stary. Otto udał się więc pod koniec 1536 roku do Krakowa[1], jednak nie otrzymał pieniędzy. W czasie tej podróży towarzyszący palatynowi rysownik Matthias Gerung wykonał ok. 50 wedut napotkanych miejscowości, które są niekiedy jedynymi obrazami ówczesnych miast.

W 1548 r. zmarł brat Ottona Henryka – Filip. Palatynat-Neuburg ponownie został połączony. Ponieważ obaj bracia byli bardzo rozrzutni i całe księstwo było poważnie zadłużone, pomocy finansowej udzielał stryj Fryderyk, który został wcześniej elektorem Palatynatu.

Fryderyk II zmarł w 1556 r., Otto Henryk został elektorem Palatynatu. Aby objąć władzę udał się do Heidelbergu, co stanowił dla niego duży wysiłek ze względu na jego tuszę (około 200 kg).

Przypisy | edytuj kod

  1. Piotr Hapanowicz: Palatyn Otto Henryk Wittelsbach i jego podróż do Krakowa 1536/1537. Kraków: Towarzystwo „ProMuseo”, 2011, s. 35-39. ISBN 978-83-927217-4-1.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Otto Henryk Wittelsbach" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy