Otto I Lotaryński


Otto I Lotaryński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otto (zm. 943) – książę Verdun od 923, książę Lotaryngii od ok. 940.

Był powiązany z dynastią Ludolfingów, synem hrabiego Verdun Richwina i prawdopodobnie jego drugiej żony Kunegundy. W 923 jego ojciec został zamordowany przez Bosona, syna Ryszarda I Sprawiedliwego i Otto przejął dziedzictwo ojca. W 940 król Otton I Wielki miał pozbawić księstwa Lotaryngii Henryka I Ludolfinga. Otto z Verdun między 940 a 942 został wyznaczony do opieki nad małoletnim Henrykiem, synem wcześniejszego księcia Lotaryngii Gizelberta (zm. 939). Świadczy to o jego istotnych powiązaniach z władcą. Najpierw Otto, później Henryk zmarli jednak wkrótce potem, a w 944 lub 945 Lotaryngię objął Konrad Czerwony[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Charles Crawley: fmg.ac > Projects > Medieval lands > Lotharingia > Dukes of Lotharingi (ang.). fmg.ac. [dostęp 2017-04-13].
Na podstawie artykułu: "Otto I Lotaryński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy