Oziębłość seksualna


Zespół obniżonego popędu seksualnego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Oziębłość seksualna) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zespół obniżonego popędu seksualnego (ang. hypoactive sexual desire disorder), dawniej hipolibidemia, oziębłość seksualna – zaburzenie seksualne charakteryzujące się przewlekłym lub nawracającym obniżeniem lub brakiem popędu płciowego, fantazji erotycznych oraz potrzeby podejmowania aktywności seksualnej.[1][2]

Jest to jedno z częściej występujących zaburzeń seksualnych, w specjalistycznych ośrodkach może stanowić nawet 30-50%[1].

W skrajnej postaci hipolibidemia występuje rzadko, częściej jako okresowy zanik zainteresowania współżyciem seksualnym lub element zaburzeń psychotycznych wysuwający się na pierwszy plan w początkowym okresie choroby.

Spis treści

Kryteria diagnostyczne | edytuj kod

  • brak zainteresowania aktywnością seksualną, zarówno partnerką/partnerem jak i masturbacją
  • niższy poziom aktywności seksualnej w porównaniu z przeszłością lub oczekiwaniami
  • zainicjowanie kontaktu seksualnego jest mniej prawdopodobne, choć hipolibidemia nie wyklucza satysfakcji seksualnej[3]
  • wynikające z powyższych objawów problemy w relacjach międzyludzkich, dyskomfort, niepokój czy depresja[2]

Przyczyny | edytuj kod

Przy ocenie hipolibidemii należy brać pod uwagę wiek, płeć i kontekst sytuacyjny[1]. Przyczyny dzieli się na:

  • biologiczne: zaburzenia hormonalne, choroby przewlekłe, przyjmowanie leków, uzależnienia, czasem genetyczne
  • psychiczne: przewlekłe zmęczenie, stres, fobie seksualne, zaburzenia identyfikacji z płcią, ambiwalentna postawa wobec seksualności
  • partnerskie: nieatrakcyjność partnera, negatywne nastawienie do partnera, konflikty, rozczarowanie, monotonia, rutyna
  • kulturowe: uzależnienie od pornografii, przesyt seksem, stawianie zbyt wysokich wymagań, opieranie się presji kulturowej, medialna walka płci, rygoryzm religijny[1][3]

Leczenie | edytuj kod

Powinno być przyczynowe.

  • farmakoterapia: leki o działaniu hormonalnym i pobudzające seksualnie
  • psychoterapia: indywidualna lub małżeńska
  • metody treningowe
  • wzbogacanie sztuki miłosnej[1][3]

Negatywne czynniki rokownicze | edytuj kod

Według Rosena i Leiblum należą do nich istotne i ukrywane tajemnice więzi między partnerami, alkoholizm, narkomania, rygoryzm religijny, zaburzenia depresyjne, impotencja, zaburzenia obrazu ciała i ograniczenie się do farmakoterapii[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Zbigniew Lew-Starowicz: Seksuologia sądowa. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2000, s. 67-69. ISBN 83-200-2448-X.
  2. a b Zygmunt Zdrojewicz: Tajemniczy świat kobiecego orgazmu. Wyd. II. Wrocław: Wydawnictwo Continuo, 2016, s. 81. ISBN 978-83-62182-58-9.
  3. a b c Zbigniew Lew-Starowicz: Zaburzenia seksualne w praktyce ogólnolekarskiej. Poznań: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 78-80. ISBN 83-89825-00-7.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Kontrola autorytatywna (choroba):
Na podstawie artykułu: "Oziębłość seksualna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy