Północna Droga Morska


Północna Droga Morska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Mapa Arktyki pokazująca Przejście Północno-Wschodnie (pomarańczowa linia), Północną Drogę Morską (biała linia przerywana) i Przejście Północno-Zachodnie (czerwona linia)

Północna Droga Morska[1] (ang. Northern Sea Route; ros. Северный морской путь, trb. Siewiernyj morskoj put) - sezonowy szlak żeglugowy w rosyjskiej Arktyce, wzdłuż brzegów Eurazji, biegnący z Morza Barentsa i Morza Białego przez Morze Karskie, Morze Łaptiewów, Morze Wschodniosyberyjskie oraz Morze Czukockie na Morze Beringa (Ocean Spokojny). Jest najkrótszym szlakiem żeglugowym łączącym europejską część Rosji z Syberią i Dalekim Wschodem[2]. Stanowi część Przejścia Północno-Wschodniego[3].

Koniec i początek szlaku są różnie określane przez różne publikacje. Według nich początkiem jest Murmańsk, Archangielsk lub Karskie Wrota, z kolei koniec stanowi Cieśnina Beringa, Prowidienija lub Władywostok[4]. Mający 5600 km długości odcinek Karskie Wrota-Prowidienija znajduje się pod specjalną obsługą lodołamaczy zapewniających żeglowność szlaku w większości pokrytego lodem przez 8-9 miesięcy w roku, w związku z czym Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej na 80. posiedzeniu z 26 czerwca 2013 roku uznała, że polski egzonim „Północna Droga Morska” odnosi się do tego właśnie odcinka[2][4].

Północna Droga Morska ma duże znaczenie dla gospodarczego rozwoju północnych obszarów Rosji, w szczególności dla portowych miast północnosyberyjskich, takich jak Dikson, Dudinka, Igarka, Nordwik, Tiksi, Ambarczik, Pewek i Prowidienija[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Protokół z 29. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski (pol.). ksng.gugik.gov.pl, 2006-12-13. [dostęp 2020-02-25].
  2. a b c Północna Droga Morska, Encyklopedia PWN [dostęp 2020-02-25] .
  3. Protokół z 30. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski (pol.). ksng.gugik.gov.pl, 2007-02-28. [dostęp 2020-02-25].
  4. a b Protokół 80. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (pol.). ksng.gugik.gov.pl, 2013-06-26. [dostęp 2020-02-25].
Na podstawie artykułu: "Północna Droga Morska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy