Płociczno (powiat ełcki)


Na mapach: 53°53′52″N 22°23′47″E/53,897778 22,396389

Płociczno (powiat ełcki) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Płociczno lub Płociczenko[1] – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk[2].

Spis treści

Położenie | edytuj kod

Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim[3], w mezoregionie Pojezierza Ełckiego[4], w dorzeczu Płociczanka–EłkBiebrzaNarewWisła[1]. Znajduje się około 7 km w kierunku północnym od Ełku. Nad północno-wschodnim brzegiem położona jest wieś Płociczno[1]. Przez jezioro przepływa ciek wodny o nazwie Dopływ z jez. Przytulskiego, który łączy zbiornik wodny z jeziorem Zdrężno i Jeziorem Haleckim[5]. W najbliższym otoczeniu znajdują się lasy, częściowo podmokłe, a także łąki, pola i nieużytki[1].

Linia brzegowa akwenu jest rozwinięta – występują zatoki i półwyspy, brzegi miejscami są strome. Dno jest twarde, gdzieniegdzie muliste o niewielkiej miąższości[1].

Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Zdręsno w zlewni rzeki Ełk – nr 27[6].

Morfometria | edytuj kod

Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 22,8 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 4,5 m, a maksymalna – 11,0 m. Objętość jeziora wynosi 1 033,3 tys. m³[3]. Maksymalna długość jeziora to 760 m a szerokość 550 m. Długość linii brzegowej wynosi 2 750 m[1].

Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 19,0 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 126,7 m n.p.m.[3]

Przyroda | edytuj kod

Występują płocie, liny, okonie szczupaki i leszcze. Roślinność zanurzona sięga do głębokości 5 m i tworzy w kilku miejscach bogate łąki podwodne składające się z takich gatunków jak rogatek, wywłócznik, jaskier krążkolistny, rdestnica połyskująca i ramienice. Rośliny o liściach pływających, które można spotkać w zbiorniku wodnym to grzybień biały, grążel żółty, osoka aloesowata i rdestnica pływająca. Wokół brzegów dominuje trzcina, pałka wąskolistna i sitowie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Henryk Chmielewski, Kamil Zdanowski, Jerzy Waluga: Jeziora Pojezierza Ełckiego. Olsztyn: Instytut Rybactwa Śródlądowego, 2007, s. 100–101. ISBN 978-83-60111-12-3. OCLC 750639686.
  2. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 269. ISBN 83-239-9607-5. OCLC 749337950.
  3. a b c Adam Choiński: Katalog Jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 367. ISBN 83-232-1732-7. OCLC 169954726.
  4. Roman Zielony, Alina Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012. ISBN 978-83-61633-62-4.
  5. Dopływ z jez. Przytulskiego >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-02-24].
  6. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie: Obwieszczenie nr 3/2016 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia 30 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia w sprawie ustanowienia obwodów rybackich na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących. edziennik.mazowieckie.pl, 30 września 2016. [dostęp 2020-01-19].
Na podstawie artykułu: "Płociczno (powiat ełcki)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy