Płużno


Na mapach: 50°10′43″N 26°33′17″E/50,178611 26,554722

Płużne (wieś) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Płużno) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Płużne lub Płużno (ukr. Плужне) – wieś w zachodniej części Ukrainy, w rejonie zasławskim obwodu chmielnickiego, nad Ustią (dorzecze Wilii). W 2001 miejscowość liczyła 3297 mieszkańców[1].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z roku 1576[2]. Wtedy Płużne było własnością Ostrogskich w Rzeczypospolitej. Następni jego właściciele to m.in. Koniecpolscy, Jabłonowscy, Tyszkiewiczowie. Od 1793 w zaborze rosyjskim, miasteczko powiatu ostrogskiego. Podczas wojny ukraińsko-radzieckej, w listopadzie 1920 zajęte przez Armię Czerwoną i włączone do marionetkowej Ukraińskiej SRR[3]. W 1930 mieszkańcy Płużnego rozpoczęli powstanie przeciwko bolszewikom, które rozszerzyło się na okoliczne wioski i zostało stłumione przez wojska OGPU[4][5].

Zabytki | edytuj kod

  • pałac – ks. Stanisław Wincenty Jabłonowski, kasztelan krakowski w drugiej połowie XIX w. wybudował od podstawa willowy pałac na miejscu starego dworu. W obiekcie z wieżą widokową i loggiami znajdowało się przeniesione z Krzewina archiwum Jabłonowskich z bogatą kolekcją druków i obrazów. Zbiory te przepadły w 1919 r. Po pałacu pozostały dwa rysunki Napoleona Ordy oraz fotografie.

Demografia | edytuj kod

Płużne liczy około 3 tysięcy mieszkańców. W 1978 miasteczko miało aż 5600 mieszkańców – najwięcej w historii Płużnego[6] W ostatnich latach ludności zaczęło ubywać. Tendencja spadkowa charakteryzuje procesy migracji ze wsi do miast i za granicę, spowodowane głównie dużym bezrobociem i brakiem wyższych uczelni. Według danych z 2001 roku, wieś liczy 3297 mieszkańców[1].

Osoby związane z Płużnem | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Płużne na stronie Rady Najwyższej Ukrainy. RNU
  2. Атаманенко В. Острозька волость у кінці XVI – першій половині XVII ст. (ЦДІА України в м. Києві. — Ф.44. «Вінницький гродський суд.» — Оп.1. — Спр.1.-Арк.98-602.)
  3. Ярослав Кукуріка. Заславщина в національно-визвольних змаганнях 1917 – 1922 років
  4. Місінкевич Л. Опір духовенства та віруючих більшовицькій політиці: ствердження державного атеїзму 20-30-х рр. ХХ ст.
  5. Валерій Ковальчук, Юрій Корзун. Національні меншини на Заславщині у 20 – 30-ті роки ХХ століття
  6. Mapa Sztabu Generalnego M-35-XV z 1980 r.

Literatura | edytuj kod

  • Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, Wrocław 1994, t. 5, s. 368-370.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Płużno" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy