PTK Centertel


Na mapach: 52°13′47″N 20°58′15″E/52,229722 20,970833

PTK Centertel w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polska Telefonia Komórkowa Centertel Sp. z o.o. – w latach 1991–2013 operator sieci telefonii komórkowej w Polsce:

  • analogowej Centertel (NMT 450i), działającej w latach 1992–2012;
  • cyfrowej Orange (GSM 900/1800/1900, UMTS 2100 MHz, CDMA2000 450 MHz (tylko dane), LTE 1800).

Spis treści

Historia | edytuj kod

Polska Telefonia Komórkowa Centertel Sp. z o.o. powstała w grudniu 1991 jako pierwszy w Polsce operator telefonii komórkowej operujący w systemie NMT450i. Udziałowcami w tej największej w tym czasie JV z kapitałem zagranicznym byli TP SA (51%), Ameritech (24,5%), France Télécom (24,5%). Partnerzy zagraniczni ponieśli pełne początkowe koszty licencji, inwestycji w infrastrukturę oraz szkolenia i zarządzania firmą. Sieć Centertel została uruchomiona w rekordowym wówczas w Europie czasie 18 czerwca 1992. Pracująca w cyfrowym systemie GSM 1800 sieć Idea Centertel została uruchomiona 1 marca 1998. Dwa lata później, 1 marca 2000, po uzyskaniu koncesji GSM 900 stała się siecią dwuzakresową GSM 900/1800, działającą pod nazwą handlową Idea. W grudniu 2000 PTK Centertel uzyskała koncesję na budowę sieci telefonii komórkowej trzeciej generacji UMTS. We wrześniu 2005 nastąpiła zmiana nazwy handlowej operatora (ang. rebranding) w wyniku którego w miejsce marki Idea została wprowadzona marka Orange. 26 października 2005 roku Telekomunikacja Polska wykupiła od France Telecom 34% udziałów w spółce i niniejszym stała się wyłącznym właścicielem PTK.

31 grudnia 2013 r. nastąpiło przeniesienie całego majątku PTK Centertel sp. z o.o. oraz Orange Polska sp. z o.o. na spółkę Telekomunikacja Polska S.A. (łączenie przez przejęcie). Przejmująca spółka zmieniła jednocześnie nazwę na Orange Polska S.A.[1]

Prezesi Zarządu PTK Centertel | edytuj kod

Telefonia analogowa | edytuj kod

Rozpoczęcie świadczenia usług telekomunikacyjnych datuje się na 18 czerwca 1992 roku. Bardzo szybko osiągnięto pokrycie 65% powierzchni Polski, w tym wszystkich dużych miast i głównych dróg. W maju 1995 liczba abonentów przekroczyła 50 tysięcy. Od 1 stycznia 2001 operator sieci zaprzestał przyjmowania nowych klientów. W marcu 2010 roku zapowiedziano całkowite wyłączenie tej sieci[2]. Nowy termin całkowitego zaprzestania świadczenia usług w tej sieci, która liczy jeszcze kilkuset abonentów, to połowa 2012 roku[3]. Sieć jest utrzymywana z co najmniej dwóch powodów:

  • TP podłączyła 250 000 swoich klientów na wsiach i odległych terenach poprzez urządzenia radiodostępowe korzystające z sieci Centertela (ze względu na oszczędności w porównaniu z kosztami prowadzenia kabla). Abonenci tacy mają numery stacjonarne TP, jednak infrastruktura analogowej sieci komórkowej była niezbędna.
  • Centertel NMT miał według stanu na styczeń 2010 około tysiąca abonentów, którzy opierali się marketingowym pokusom przejścia na niższe taryfy w Orange. W przeważającej części byli to rybacy, którzy odkryli, że ze wszystkich sieci telefonii komórkowej w Polsce Centertel ma największy zasięg na morzu (ze względu na większe komórki sieci analogowej – komórki są tym większe im niższej częstotliwości używa dany system)

Jako powód wyłączenia podano potrzebę zarezerwowania szerszego pasma dla Orange Freedom Pro, czyli usługi transmisji danych w oparciu o technologię CDMA2000 na tej samej częstotliwości 450 MHz, a także brak wsparcia producentów dla systemu NMT.

Cennik | edytuj kod

Pierwszy cennik usług PTK Centertel zawierał ceny wyrażone w dolarach amerykańskich, a należność do zapłaty była przeliczana na złote polskie po oficjalnym kursie NBP (przy każdym rachunku innym). Opłacie podlegało także odbieranie rozmów. W połowie 1995 roku ceny kształtowały się następująco (przy średnim wynagrodzeniu nie przekraczającym wówczas 300 USD)[4]:

  • opłata instalacyjna – 500 USD,
  • miesięczny abonament – 25 USD,
  • rozmowy w sieci – 0,34 / 0,10 USD za minutę,
  • rozmowy do sieci stacjonarnej – 0,54 / 0,10 USD za minutę,
  • rozmowy międzynarodowe – jak rozmowy do sieci stacjonarnej plus stawka za połączenie międzynarodowe TP S.A.

Cennik usług, który obowiązywał od 1999 roku, kształtował się następująco[5]:

  • 1,02 zł za minutę połączenia do obcych sieci w godzinach szczytu (8–22 w dni robocze),
  • 0,80 zł do Centertela i Orange w godzinach szczytu,
  • 0,25 zł za minutę połączenia do wszystkich sieci poza godzinami szczytu,
  • abonament – 60 zł lub 10 zł dla posiadaczy telefonu w Orange,
  • brak pakietu minut.

Numer kierunkowy | edytuj kod

Początkowo prefiksem do sieci był 90. Kolejna cyfra oznacza przynależność centralową:

  • 1, 2 – Warszawa
  • 3 – Katowice
  • 5 – Gdańsk
  • 6 – Poznań

Później ze względu na przejście na jednolitą 9-cyfrową numerację krajową numery w sieci NMT zaczynały się od cyfr 690.

Przypisy | edytuj kod

  1. Od dziś Orange Polska zamiast TP i PTK Centertel (pol.). 2013-12-31. [dostęp 2013-12-31].
  2. Przemysław Poznański: Analogowy Centertel odchodzi w marcu do lamusa (pol.). wyborcza.biz, 2010-01-07. [dostęp 2012-05-19].
  3. Witold Tomaszewski: 20 lat telefonii komórkowej w Polsce (pol.). telepolis.pl. [dostęp 2012-06-18].
  4. Jerzy Kubasik: Poland:Problems of openning and regulating the public network. W: Telecommunications Take-off in Transition Countries. Karl-Ernst Schenk, Jörn Kruse, Jürgen Müller (ed.). Aldershot, Bookfield USA, Hong Kong, Singapore, Sydney: Avebury, 1997, s. 97–138. ISBN 1 85972 572 4. (ang.)
  5. Witold Tomaszewski: Analogowy Centertel ma 17 lat – TELEPOLIS.PL (pol.). 18 czerwca 2009, 2009. [dostęp 18 czerwca 2009].
Na podstawie artykułu: "PTK Centertel" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy