Państwo policyjne


Państwo policyjne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Państwo policyjnepaństwo rządzone przy pomocy terroru policyjnego, w którym obywatel nie ma zapewnionych środków obrony przed aparatem przymusu państwowego. Państwo w sposób niekontrolowany może stosować represje wobec swoich obywateli. Taka organizacja organów państwowych jest charakterystyczna, ale nie wyłączna, dla państw o charakterze totalitarnym i dyktatorskim.

W doktrynie politycznej w XIX w. typ państwa opiekuńczego o rozbudowanym systemie nadzoru (policji) w zakresie przestrzegania porządku, opieki zdrowotnej i higieny, szkolnictwa, opieki nad starcami i sierotami itp. Od XX w. nazwa państwa policyjnego nabrała pejoratywnego znaczenia używanego obecnie - pod wpływem reżimów totalitarnych[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Państwo policyjne - Zapytaj.onet.pl, portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Państwo policyjne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy