Pachamama


Pachamama w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pachamama w kosmologii Inków, Juan de Santa Cruz Pachacuti Yamqui Salcamayhua (1613).

Pachamama lub Mama Pacha (kecz. Matka Ziemia) – inkaska bogini ziemi, zapewniająca żyzność pól i płodność, wyobrażana pod postacią smoczycy, opiekunka siewu i żniw, odpowiedzialna za trzęsienia ziemi. Pachamama uznawana była za małżonkę boga stwórcy Pacha Kamaqa, a w innej wersji mitu – boga słońca Inti. Za święte zwierzę bogini Pachamamy uznawano lamę. Podczas chrystianizacji Peru przez Hiszpanów, Pachamama identyfikowana była z Maryją.

W ramach kultu Pachamamy składano ofiary z dzieci[1].


Przypisy | edytuj kod

  1. Religion 101: Ceremonial Human Sacrifice, Daily Kos [dostęp 2019-10-27] .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Pachamama" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy