Pala (broń)


Pala (broń) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pala

Palaszabla turecka, używana w czasach Imperium Osmańskiego w XVIII wieku. Miała dość szeroką głownię (do 4,5 cm), zakrzywioną pod dużym kątem, zazwyczaj zrobioną ze stali damasceńskiej. Jej rękojeść wykonana była z czarnego dębu lub rogu i osadzona za pomocą nitów. Służyła wyłącznie jako broń piechoty, w szczególności janczarom. W Europie znana jako bułat[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. MichałM. Gradowski MichałM., ZdzisławZ. Żygulski ZdzisławZ., Słownik uzbrojenia historycznego, Warszawa: Wyd. PWN, 2010, s. 31, 49, ISBN 978-83-01-16260-3, OCLC 751388493 .
Na podstawie artykułu: "Pala (broń)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy