Paleochrysopilus


Paleochrysopilus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paleochrysopilus – wymarły rodzaj owadów z rzędu muchówek i rodziny kobyliczkowatych, obejmujący tylko jeden znany gatunek: Paleochrysopilus hirsutus.

Rodzaj i gatunek opisane zostały w 1999 roku przez Davida A. Grimaldiego i Jeffrey’a M. Cumminga. Opisu dokonano na podstawie inkluzji samicy, pochodzącej z neokomu w kredzie. Odnaleziono ją w Libanie[1].

Muchówka ta miała biczyk czułka z drugim i trzecim członem aristowatymi, przy czym drugi był bardzo mały . Skrzydła miały 1,71 mm długości, dobrze rozwinięty płat analny i sięgały poza koniec odwłoka. Ich użyłkowanie charakteryzowało się niekompletnym odcinkiem nasadowym żyłki medialnej i obecnością szypułki, z której rozwidlała się żyłka M1+2. Druga odnoga przedniej żyłki kubitalnej spotykała pierwszą żyłkę analną tuż przed krawędzią skrzydła[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b D.A. Grimaldi, J.M. Cumming. Brachyceran Diptera in Cretaceous ambers and Mesozoic diversification of the Eremoneura. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 239, s. 1-121, 1999. 
Na podstawie artykułu: "Paleochrysopilus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy