Palmiarnia Zielonogórska


Na mapach: 51°56′17″N 15°30′49″E/51,938056 15,513611

Palmiarnia Zielonogórska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Palmiarnia Zielonogórskapalmiarnia położona na szczycie Winnego Wzgórza w Zielonej Górze. Otoczona tzw. Parkiem Winnym porośniętym winoroślami stanowi jedną z najbardziej rozpoznawalnych atrakcji turystycznych miasta. Znajduje się w niej ok. 150 gatunków roślin ze strefy równikowej i zwrotnikowej, w tym daktylowiec kanaryjski. W jej wnętrzu można też podziwiać m.in. jesiotra ostronosego i piranie[2]. Poza eksponowaniem egzotycznych roślin i zwierząt Palmiarnia pełni funkcję punktu widokowego oraz kawiarni i restauracji z parkietem, w której organizowane są imprezy kulturalne i okolicznościowe. Na terenie obiektu mieści się również XIX-wieczny domek winiarza.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Powstały w 1818 roku dom winiarski na Winnym Wzgórzu należał do Augusta Gremplera[3], założyciela wytwórni win musujących[4]. Winiarnię przejął 13 września 1945 roku Grzegorz Zarugiewicz, dyrektor techniczny Lubuskiej Wytwórni Win (dawnej wytwórni Gremplera). W 1961 r. na tyłach domu winiarskiego postawiona została pierwsza szklarnia służąca jako kawiarnia, uruchomiona 1 maja. Jej pierwotna powierzchnia wynosiła ok. 220 m²[2]. Palmiarnia była następnie wielokrotnie powiększana na przestrzeni lat. W przeszłości obowiązywały do niej bilety wstępu[5].

Znaczna rozbudowa Palmiarni połączona z jej modernizacją trwała od 2006 r. do czerwca 2008. Jednym z jej powodów był rosnący wewnątrz daktylowiec, który po raz kolejny (uprzednio w latach 80.) przestał się mieścić w budynku. Tym razem jego fragmenty przeszły przez dach, wydostając się na zewnątrz. Podczas prac konstrukcyjnych rośliny zabezpieczono foliami i dogrzewano[2].

Rzeźba na schodach | edytuj kod

Na schodach prowadzących na szczyt Winnego Wzgórza od strony ulicy Wrocławskiej znajduje się rzeźba przedstawiająca młodzieńca z koniem. Wykonana została przez Józefa Thoraka na wystawę zorganizowaną podczas igrzysk olimpijskich w Berlinie w 1936 roku. Przed II wojną światową posąg stał na placu koszar wojskowych w Krośnie Odrzańskim. Przewieziono go do Zielonej Góry po roku 1945, gdzie początkowo stał w parku milicyjnego klubu „Gwardia”. Przed Palmiarnię trafił na przełomie lat 50. i 60. XX wieku[6].

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Strona kontaktowa Palmiarni. [dostęp 2017-11-28].
  2. a b c Historia Palmiarni. [dostęp 2017-11-28].
  3. Dom winiarza (1818). Polska Niezwykła. [dostęp 2017-11-28].
  4. Lubuska Wytwórnia Win (dawna). [dostęp 2017-11-28].
  5. Czyżniewski 2011 ↓, s. 10.
  6. Czyżniewski 2011 ↓, s. 38.

Bibliografia | edytuj kod

  • Tomasz Czyżniewski: 50 lat Palmiarni. Zielona Góra: Zielonogórskie Zakłady Usług Miejskich, 2011. ISBN 978-83-931526-4-3.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Palmiarnia Zielonogórska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy