Pancytopenia


Pancytopenia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pancytopenia - zaburzenie hematologiczne polegające na niedoborze wszystkich prawidłowych elementów morfotycznych krwi: erytrocytów, leukocytów i trombocytów.

Najczęstszą przyczyną pancytopenii jest zmniejszona produkcja komórek w szpiku na skutek jego zaniku lub wyparcia prawidłowych linii komórkowych przez komórki nowotworowe. Pancytopenia może również wystąpić jako powikłanie ciężkiego zakażenia bakteryjnego na skutek upośledzenia wytwarzania komórek krwi oraz ich nadmiernego niszczenia na obwodzie.

Objawy pancytopenii[1] | edytuj kod

  • bladość cery i skóry
  • osłabienie organizmu
  • omdlenia i utrata przytomności
  • krwawienia z dziąsła lub nosa
  • gorączka
  • wysypka
  • częste infekcje i zakażenia

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Pancytopenia | przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, „szpikkostny.pl” [dostęp 2018-07-19]  (pol.).

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Pancytopenia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy