Pandivirilia melaleuca


Pandivirilia melaleuca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pandivirilia melaleucagatunek muchówki z podrzędu krótkoczułkich i rodziny dziewierkowatych.

Gatunek ten opisany został w 1847 roku przez Friedricha Hermanna Loewa jako Thereva melaleuca[1].

Muchówka o ciele długości od 10,5 do 13 mm. Głowa jest u samca holoptyczna lub prawie holoptyczna, zaś u samicy jest dychoptyczna. Opylenie głowy jest srebrnoszare, a tułowia niebieskoszare. Na matowo opylonym śródpleczu widnieją dwie białe pręgi. Chetotaksja tułowia obejmuje 3 szczecinki przedskrzydłowe, 1 nadskrzydłową i 2 pary śródplecowych. Odnóża mają czarne biodra i uda, oraz żółtobrunatne golenie i stopy. Samica ma dwie małe, srebrne plamki po bokach piątego tergitu. Ponadto jej odwłok zakończony jest kolczastym pokładełkiem. U samca aparat kopulacyjny ma czarną barwę[2].

Owad palearktyczny, znany z Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji i Węgier[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Pandivirilia melaleuca. W: Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2018-06-15].
  2. Przemysław Trojan: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XXVIII Muchówki – Diptera, zeszyt 25 – Therevidae. Warszawa: PWN, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1970.
Na podstawie artykułu: "Pandivirilia melaleuca" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy