Papiery komercyjne przedsiębiorstw


Papiery komercyjne przedsiębiorstw w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papiery komercyjne przedsiębiorstw (ang. commercial papers; także skrypty dłużne) – krótkoterminowe papiery dłużne (instrumenty rynku pieniężnego) na okaziciela lub imienne, najczęściej niezabezpieczone, o zapadalności do 1 roku, służące pozyskiwaniu krótkoterminowego finansowania przez przedsiębiorstwa. Stanowią one alternatywę dla krótkoterminowych kredytów i pożyczek.

Emisje papierów komercyjnych przedsiębiorstw mają charakter niepubliczny i przeprowadzane są przez agentów emisji, czyli bank lub biuro maklerskie na zlecenie przedsiębiorcy. Są one więc instrumentami pozabankowego rynku pieniężnego. Rynek wtórny papierów komercyjnych przedsiębiorstw jest rynkiem pozagiełdowym OTC (ang. Over-the-counter). Przeważnie emitowane są z dyskontem, a w dniu wykupu inwestor dostaje wartość nominalną. Zdarza się także wykupowanie wcześniej wyemitowanych papierów dłużnych środkami uzyskanymi z nowej emisji, czyli tzw. rolowanie długu.

Z racji braku zabezpieczenia, co może skutkować niewykupieniem papierów komercyjnych przez emitenta w terminie zapadalności, emitowane są one głównie przez duże przedsiębiorstwa, które wykazują odpowiednią wiarygodność kredytową i są w mniejszym stopniu zagrożone bankructwem. Z drugiej strony są one emitowane na bardzo krótkie okresy, co ogranicza ryzyko niewypłacalności emitenta.

Spis treści

Papiery komercyjne w Polsce | edytuj kod

Emisja papierów komercyjnych w Polsce odbywa się na podstawie trzech aktów prawnych: ustawie o Prawie wekslowym z 28 kwietnia 1936 r.[1] jako weksle (przemysłowe, komercyjne, krótkoterminowe, obrotowo-inwestycyjne)[2], ustawie o obligacjach z 29 czerwca 1995 r.[3] jako obligacje krótkoterminowe i ustawie Kodeks cywilny z 23 kwietnia 1964 r.[4] jako bony komercyjne.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 1936 r. nr 37, poz. 282.
  2. Krótkoterminowe papiery dłużne przedsiębiorstw. [dostęp 19 października 2009].
  3. Dz.U. z 1995 r. nr 83, poz. 420.
  4. Dz.U. z 2019 r. poz. 1145.

Bibliografia | edytuj kod

  • Janusz Kudła: Instrumenty finansowe i ich zastosowania. Warszawa: Wydawnictwo Key Text, 2009, s. 53-73. ISBN 978-83-87251-56-7.
  • Agnieszka Dulian. Papier komercyjny jako instrument pozyskiwania środków finansowych. „Bank i Kredyt”. 01/2004, 2004. Warszawa: Narodowy Bank Polski (pol.). 
  • AgataA. Wacławik AgataA., Prawo krótkoterminowych papierów dłużnych, Kraków: Zakamycze, 2002  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Papiery komercyjne przedsiębiorstw" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy