Papieski Uniwersytet Gregoriański


Na mapach: 41°53′56″N 12°29′05″E/41,898889 12,484722

Papieski Uniwersytet Gregoriański w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Fasada uniwersytetu od strony Piazza della Pilotta

Papieski Uniwersytet Gregoriański – uczelnia Kościoła Katolickiego z siedzibą w Rzymie. Pielęgnuje różne dziedziny z zakresu nauk humanistycznych, a w sposób szczególny nauki teologiczne i filozoficzne. Jest najstarszym uniwersytetem papieskim.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W 1551 Ignacy Loyola, założyciel Towarzystwa Jezusowego, założył w jednym z pałaców rzymskich położonych na stoku Kapitolu, przy Via Capitolina (obecnie Piazza d’Aracoeli), pierwszą szkołę jezuicką wraz z biblioteką, która nosiła początkowo nazwę Kolegium Rzymskiego.

Przedsięwzięcie to okazało się bardzo udane. W krótkim czasie nastąpił tak duży wzrost liczby studentów, że trzeba było pomyśleć o zmianie siedziby uczelni. W 1584 papież Grzegorz XIII erygował nową siedzibę przy placu o tej samej nazwie (piazza del Collegio Romano). Od tego papieża, który był fundatorem i pierwszym opiekunem uczelni, pochodzi jego potoczna nazwa Gregoriana. W 1773 z powodu rozwiązania zakonu jezuitów kolegium zostało przekazane w ręce księży diecezji rzymskiej. W 1824 papież Leon XII oddał kolegium na nowo w opiekę odrodzonemu Towarzystwu Jezusowemu. Zadanie to zakon spełnia do dziś.

W 1873 Kolegium Rzymskie zostało kolejny raz przeniesione. Nową siedzibą był gmach znajdujący się w Rzymie przy Via del Seminario Palazzo Borromeo. W tym samym roku papież Pius IX nadał uczelni tytuł Papieskiego Uniwersytetu Kolegium Rzymskiego. Ponadto Rektor Kolegium otrzymał od papieża prawo używania tytułu "Rektora Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego". Po I wojnie światowej papież Benedykt XV, a następnie jego następca Pius XI rozpoczęli starania o przeniesienie Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego do budynku, który odpowiadałby bardziej potrzebom dydaktycznym. Inauguracja nowej siedziby przy Piazza Pilota nastąpiła 6 listopada 1930 roku. Dwa lata później zostały utworzone wydziały Misjologii i Historii Kościoła, a w 1951 powstał wydział Nauk Społecznych.

Papieski Uniwersytet Gregoriański służy całemu Kościołowi katolickiemu. Znajduje to wyraz m.in. w tym, że ok. 3 tys. obecnych studentów pochodzi z ponad 130 krajów i 5 kontynentów, z ponad 800 diecezji i 84 zgromadzeń zakonnych[potrzebny przypis]. Międzynarodowe jest również grono wykładowców, pochodzących z ok. 40 krajów[potrzebny przypis]. Misją i zarazem pragnieniem uniwersytetu jest – w czym chce być wierny ideałowi swego założyciela św. Ignacego Loyoli – kształcenie przyszłych formatorów. To czyni Gregorianę prawdziwą Universitas nationum.

Struktura | edytuj kod

Uczelnia składa się z sześciu wydziałów:

  • Wydział Teologii
  • Wydział Prawa Kanonicznego
  • Wydział Filozofii
  • Wydział Historii Kościoła i Kościelnych Dóbr Kulturowych
  • Wydział Misjologii
  • Wydział Nauk Społecznych

i dwóch instytutów[1]:

  • Instytut Duchowość
  • Instytut Psychologia.

Oprócz tego w uczelni funkcjonują różnego rodzaju centra.

Atenea przyłączone | edytuj kod

Wykładowcy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Wykładowcy Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie.

Absolwenci | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Academic Units. unigre.it. [dostęp 2017-06-27].

Źródła internetowe | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (ecclesiastical university):
Na podstawie artykułu: "Papieski Uniwersytet Gregoriański" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy