Papirus 22


Papirus 22 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Papirus 22 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem P 22 {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{22}} – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie zwoju. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragment Ewangelii Jana[1].

Spis treści

Opis | edytuj kod

Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Ewangelii Jana 15,25-16,2.21-32. Tekst pisany jest uncjałą. Nomina sacra pisane są skrótami, nie stosuje punktacji[2].

Po drugiej stronie rękopisu znajduje się czysta, niezapisana strona[3]. Jest jednym z czterech rękopisów papirusowych NT pisanych w formie zwoju (pozostałe to: P 12 {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{12}} , P 13 {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{13}} , P 18 {\displaystyle {\mathfrak {P}}^{18}} ) i jednym, który nie posiada tekstu po drugiej stronie zwoju. Pozostałe trzy zwoje służyły przedtem jako rękopisy innych dzieł literackich i są tzw. opistografami (zapisanymi po stronie zewnętrznej)[4].

Tekst | edytuj kod

Tekst grecki reprezentuje proto-aleksandryjski typ tekstu (niezależny), Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I[1]. Tekst bliski dla Kodeksu Synajskiego[2]. Nie zawiera unikalnych wariantów tekstowych[5]. Schofield sugerował, że fragment reprezentuje eklektyzm wczesnych papirusów zanim powstały rodziny tekstualne[3].

Historia | edytuj kod

Rękopis odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1914 roku[3]. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1228. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 22[6].

Obecnie przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Glasgow (MS Gen 1026)[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 97. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  2. a b B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri X, (London 1914), p. 14.
  3. a b c Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 109.
  4. Kurt Aland, and Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, s. 102.
  5. Peter M. Head, The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John, Biblica 85 (2004), 406.
  6. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Papirus 22" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy