Paprocie nasienne


Paprocie nasienne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Skamieniałości Glossopteris browniana

Paprocie nasienne (Pteridospermatophyta, Lyginopteridophyta, Pteridospermopsida[1]) – klasa (gromada) wymarłych roślin nagonasiennych.

Spis treści

Charakterystyka | edytuj kod

Liście pierzaste, przypominające kształtem liście dzisiejszych paproci. W odróżnieniu od prawdziwych paproci na końcu ich liści tworzyły się zalążki. Największe drzewiaste paprocie nasienne sięgały 10 m wysokości.

Występowanie | edytuj kod

Występowały na Ziemi od późnego dewonu do albu (wczesna kreda), w postaci drzew, krzewów i pnączy. Szczyt rozwoju przypadł na perm, a zwłaszcza karbon. W tych okresach były ważnym składnikiem lasów, a na kontynencie Gondwany paprocie nasienne, w tym szczególnie rząd Glossopteridales (np. rodzaj Glossopteris), stanowiły główną grupę drzew (tzw. flora glossopterisowa). Glossopteridy swój sukces zawdzięczały tolerancji na chłodny klimat związany z obecnością lądolodów na Gondwanie. W Polsce w utworach karbonu górnego Górnego Śląska i rejonu Wałbrzycha dość częste są fragmenty (zwłaszcza liście) paproci nasiennych, m.in. Neuropteris.

Systematyka | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jachowicz A., Dybova-Jachowicz S., 2003 - Paleobotanika. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2003, strona 86
Na podstawie artykułu: "Paprocie nasienne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy