Paradise Lost


Paradise Lost w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paradise Lost – grupa metalowa powstała w 1988 roku w Halifax w Anglii. Zespół bywa zaliczany do pionierów death doom metalu oraz metalu gotyckiego. W późniejszym okresie grupa eksperymentowała z elementami elektroniki, poddając się jednocześnie inspiracjom rockiem gotyckim. W ostatnim okresie powróciła jednak do cięższych brzmień, co można usłyszeć na albumach In Requiem i Faith Divides Us - Death Unites Us.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Nick Holmes, 2015

Paradise Lost został założony przez Nicka Holmesa, Grega Mackintosha, Stevena Edmondsona, Aarona Aedy'ego oraz Matta Archera. Nazwa grupy jest inspirowana poematem Johna Miltona "Raj utracony". Rozpoczęli karierę wiążąc się z wytwórnią Music for Nations, w której stajni znajdowały się dwie inne grupy: Anathema i My Dying Bride. Albumy wydane przez te trzy grupy zostały określone mianem brytyjskiej szkoły doom-death metalu. Każda z nich grała muzykę wolną, ciężką do mrocznych, "gotyckich" tekstów. Za przełomową płytę Paradise Lost uznano album Gothic. Został on uznany za kanon gatunku, który nazwano gothic metal. Podobnie zresztą jak pozostałe dwie grupy, Paradise Lost nie przywiązał się do stylu muzycznego z pierwszych płyt. Stopniowo zaczęli rezygnować z charakterystycznych dla nich wokali (męski growl połączony z żeńskim wokalem), jednocześnie muzycznie zmierzając w kierunku bardziej klasycznych odmian metalu, niż samego death metalu. Kulminacją tego etapu muzycznego była płyta, która do dziś jest największym sukcesem komercyjnym Paradise Lost Draconian Times.

Przed nagraniem Draconian Times perkusistę Matta Archera zastąpił Lee Morris. Po nagraniu tego albumu kompozytor grupy, Greg Mackintosh zafascynował się instrumentami elektronicznymi. To, oraz inspiracje Sisters of Mercy, które zaczęły się manifestować przy okazji Draconian Times (cover utworu Walk Away na stronie B singla The Last Time), przyczyniły się do powstania zaskakująco lekkiej i prostej gitarowo płyty One Second, której bliżej było do rocka gotyckiego niż do metalu. Co więcej, dalej postępowała metamorfoza wokalna Nicka Holmesa, który na tej płycie śpiewał już czystym, popowym wręcz głosem, przy wsparciu śpiewającego perkusisty Lee Morrisa. Płyta była szokiem dla wielu fanów, oraz znakiem, że czas grupy na scenie metalowej się kończy. Wraz z tą płytą zakończył się także kontrakt grupy z Music for Nations, a grupa ruszyła na podbój świata podpisując umowę z EMI. Rezultatem tej umowy były dwie kolejne płyty. Pierwsza z nich, Host jest już płytą niemal zupełnie elektroniczną. W brzmieniu zespołu nie ma nawet śladu grupy, która nagrywała pierwsze płyty. Przez wielu była porównywana do dokonań Depeche Mode (w szczególności do najbardziej gitarowej płyty Songs of Faith and Devotion oraz do Ultra), tym bardziej, że jej producentem był Steve Lyon, który współpracował również z Depeche Mode.

Następna płyta była jednak sygnałem, że ten etap rozwoju grupa ma już również za sobą. Płyta Believe in Nothing stanowiła dziwny mariaż nowego brzmienia z rockiem. Od tego momentu grupa określa swoją muzykę jako dark rock. Płyta ta kończy okres współpracy grupy z EMI. Nowym wydawcą zostaje GUN records związana z BMG. Wydaje się, że okres eksperymentów grupa ma za sobą. Płyty Symbol of Life i Paradise Lost są nieco mniej odważne, lecz starają się odnaleźć swoistą syntezę elektronicznych sympatii grupy z brzmieniami z płyty Draconian Times. Po płycie Symbol of Life zespół rozstaje się z Lee Morrisem. Jako perkusista sesyjny dołącza do grupy Jeff Singer, który wkrótce ustępuje miejsca Adrianowi Erlandssonowi.

Muzycy | edytuj kod

Steve Edmondson, 2012 Adrian Erlandsson, 2009

Obecny skład zespołu | edytuj kod

Byli członkowie zespołu | edytuj kod

Muzycy koncertowi | edytuj kod

  • Milly Evans – gitara (1999, 2009-2010), instrumenty klawiszowe, wokal wspierający (2011)
  • Andy Corns – gitara (1999)
  • Mark Heron – perkusja (2008)
  • Jeff Singer – perkusja (2009, 2012, 2013, 2014)
  • Waltteri Väyrynen – perkusja (2015-2016)[8]

Dyskografia | edytuj kod

Albumy studyjne | edytuj kod

Albumy koncertowe | edytuj kod

Inne | edytuj kod

Single | edytuj kod

Teledyski | edytuj kod

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Encyclopaedia Metallum – Paradise Lost (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2011-08-02].
  2. a b Paradise Lost Band info (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2016-07-10].
  3. a b c d e Jason Ankeny: Paradise Lost Biography by Jason Ankeny (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-07-10].
  4. a b c d e f Paradise Lost Biography (ang.). www.rockdetector.com. [dostęp 2016-07-10].
  5. Paradise Lost bez perkusisty (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-08-02].
  6. Paradise Lost ma nowego perkusistę (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-03-20].
  7. Greg Kennelty: PARADISE LOST Drummer Adrian Erlandsson Quits (ang.). www.metalinjection.net. [dostęp 2016-07-09].
  8. Scott Munro: Paradise Lost tour without drummer Erlandsson (ang.). teamrock.com. [dostęp 2016-07-10].
  9. Paradise Lost Dutch Charts (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2011-08-02].
  10. a b Paradise Lost Media Control Charts (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-08-02].
  11. Paradise Lost Austrian Charts (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-08-02].
  12. Paradise Lost Swiss Charts (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-08-02].
  13. Paradise Lost Norwegian Charts (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  14. Paradise Lost Finnish Charts (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  15. a b Paradise Lost French Charts (ang.). lescharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  16. Paradise Lost Belgian Charts (ang.). www.ultratop.be. [dostęp 2011-08-02].
  17. OLiS – sprzedaż w okresie 26.02.2001 – 04.03.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-08-02].
    OLiS – sprzedaż w okresie 21.05.2007 – 27.05.2007 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-08-02].
  18. Paradise Lost Spanish Charts (ang.). spanishcharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  19. Paraidse Lost Swedish Charts (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  20. a b Paradise Lost UK Charts (ang.). www.chartstats.com. [dostęp 2011-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-02)].
    Paradise Lost UK Chart History (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2015-09-11].
    Chart Log UK 1994–2010 (ang.). www.zobbel.de. [dostęp 2015-09-11].
    CHART: CLUK Update 10.10.2009 (wk40) (ang.). www.zobbel.de. [dostęp 2015-09-11].
  21. PARADISE LOST: 'Tragic Idol' Cover Artwork Unveiled – Feb. 1, 2012 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2012-02-01].
  22. Veckolista DVD Album – Vecka 30, 2002 (szw.). www.sverigetopplistan.se. [dostęp 2013-12-19].
  23. PARADISE LOST To Release 'Draconian Times MMXI' DVD In November – Aug. 2, 2011 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-08-02].
  24. Tragic Illusion Live at the Roundhouse, London (ang.). /www.metal-archives.com.
  25. PARADISE LOST To Release Symphony of The Lost 2cd DVD in November (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2015-10-01].
  26. Chartverfolgung / Paradise Lost / Single (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-08-02].
  27. Paradise Lost – Lista Przebojów Programu Trzeciego (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2011-08-12].
  28. Paradise Lost – Szczecińska Lista Przebojów (pol.). www.radio.szczecin.pl. [dostęp 2011-08-12].
  29. Crucify (ang.). /www.metal-archives.com.
  30. The Last Fallen Saviour (ang.). /www.metal-archives.com.
  31. Paradise Lost Videos (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2011-08-02].
  32. PARADISE LOST: 'The Enemy' Video Available For Viewing (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-11-08].
  33. PARADISE LOST: 'Praise Lamented Shade' Video Posted Online (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-11-08].
  34. PARADISE LOST: 'Faith Divides Us - Death Unites Us' Video Available (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-10].
  35. PARADISE LOST: 'The Rise Of Denial' Video Released (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-10].
  36. PARADISE LOST: 'Honesty In Death' Video Released (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-10].
  37. PARADISE LOST: 'Fear Of Impending Hell' Video Released (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-10].
  38. PARADISE LOST: 'Beneath Broken Earth' Video Released (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-10].
  39. PARADISE LOST: 'Terminal' Video Released (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2016-07-10].
  40. METAL HAMMER GOLDEN GODS 2008 Nominees Announced (ang.). www.blabbermouth.net. [dostęp 2015-08-16].
  41. Graham Hartmann: Metal Hammer Golden Gods 2013 Nominees Unveiled (ang.). loudwire.com. [dostęp 2015-08-16].
  42. Winners Announced For Metal Hammer’s 2013 ‘Golden Gods Awards’ (ang.). www.theprp.com. [dostęp 2015-08-16].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (zespół muzyczny):Kontrola autorytatywna (Gregor Mackintosh):Kontrola autorytatywna (Nick Holmes):Kontrola autorytatywna (Steve Edmondson):Kontrola autorytatywna (Aaron Aedy):Kontrola autorytatywna (Adrian Erlandsson):
Na podstawie artykułu: "Paradise Lost" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy