Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małej Nieszawce


Na mapach: 52°59′30,708″N 18°31′49,808″E/52,991863 18,530502

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małej Nieszawce w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małej Nieszawceparafia rzymskokatolicka w diecezji toruńskiej, w dekanacie Toruń IV, z siedzibą w Małej Nieszawce.

Historia kościoła | edytuj kod

Drewniany kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małej Nieszawce powstał w 1890 roku, jako kaplica osadników holenderskich przybyłych z Holandii i Fryzji. Do końca II wojny światowej należał do zboru Mennonitów, a następnie został przejęty przez Kościół rzymskokatolicki. Z początku kościół należał do parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Toruniu-Podgórzu. Pierwszym proboszczem katolickim, który sprawował opiekę nad kościołem, był ks. Mieczysław Sidziński, mianowany na to stanowisko 1 lipca 1948 roku. Kuria Metropolitalna w Gnieźnie zabiegała o stworzenie samodzielnej parafii w Małej Nieszawce, jednakże wszystkie postulaty w tej sprawie były rozpatrywane negatywnie przez ówczesne władze województwa. Udało się to dopiero w roku 1978 za sprawą dekretu kard. Stefana Wyszyńskiego. Wkrótce po dekrecie zaczęto budowę plebanii oraz kaplicy Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych, którą ukończono w 1993 roku. Kaplica otrzymała status kościoła pomocniczego.

Budynek kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małej Nieszawce wpisany jest do rejestru zabytków: Biała karta K.W. 28315 i objęty jest ścisłą ochroną konserwatorską.

Grupy parafialne | edytuj kod

• Stowarzyszenie Rodzin Katolickich,
• Żywy Różaniec,
• Ministranci i lektorzy,
• Szkolne Koło Misyjne

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Małej Nieszawce" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy