Park


Park w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Park Zdrojowy w Polanicy-Zdroju Parki podjasnogórskie Park Zdrojowy w Długopolu-Zdroju

Park – teren rekreacyjny, przeważnie z dużą ilością flory, w tym często zadrzewiony. W miastach ma charakter dużego, swobodnie ukształtowanego ogrodu z alejami spacerowymi. W Polsce 9249 parków jest objętych ochroną prawną poprzez wpisanie ich do rejestru zabytków lub rejestru pomników przyrody. Łącznie zajmują obszar 50354,65 ha[1].

Kategorie parków to m.in.: miejskie, zdrojowe, botaniczne, ludowe, sportowe, pałacowe, dworskie, park safari, park etnograficzny.

Określenie park używane jest również dla określenia tworów urbanistycznych i urbanistyczno-ekonomicznych niezwiązanych bezpośrednio z terenami zieleni, choć często projektowanych przy znaczącym udziale zieleni: park technologiczny, park naukowy, park badawczy, park przemysłowy, park archeologiczny, park rozrywki, park tematyczny, park miniatur, park maszynowy, park kulturowy[2].

Używane również do określenia zakładu przemysłowego produkującego energię elektryczną – farma wiatrowa – np. Park Wiatrowy Suwałki.

Historia | edytuj kod

W XVXVI wieku w Anglii, Francji i Włoszech oznaczał zwierzyniec – ogrodzone tereny leśne przeznaczone do polowań. W epoce baroku określenie park zaczęło odnosić się do ogrodów ozdobnych.

We Francji w XVII i XVIII wieku określano tak naturalne części regularnie planowanego ogrodu. W ten sposób nazywano także ogrody krajobrazowe w Anglii. Potem w całej Europie używano tej nazwy na oznaczenie dużego ogrodu[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. AnnaA. Fabiańczyk AnnaA., Parki zabytkowe, Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, 25 kwietnia 2008 [dostęp 2011-02-13]  (pol.).
  2. Parki Kulturowe, www.nid.pl [dostęp 2019-03-28] .
  3. Encyklopedia PWN: Park.
Kontrola autorytatywna (teren zieleni):
Na podstawie artykułu: "Park" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy