Park Krajobrazowy Beskidu Małego


Na mapach: 49°45′30″N 19°19′30″E/49,758333 19,325000

Park Krajobrazowy Beskidu Małego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Park Krajobrazowy Beskidu Małegopark krajobrazowy położony na pograniczu województw małopolskiego i śląskiego.

Zajmuje powierzchnię 257,70 km²[1], z czego 165,40 km² leży w województwie śląskim, a 92,30 km² w województwie małopolskim. Park Krajobrazowy Beskidu Małego posiada otulinę o powierzchni 227,58 km²[1].

Znajdują się tu dwie grupy górskie Beskidu Małego oddzielone doliną Soły. W znajdującym się we wschodniej części Beskidzie Andrychowskim najwyższym szczytem jest Łamana Skała (929 m). Na zachodzie znajduje się pasmo Magurki Wilkowickiej ze szczytem Czupel (933 m).

Widok na Czupel z Nowego Świata w Międzybrodziu Bialskim

Wzniesienia Beskidu Małego zbudowane są głównie z piaskowców godulskich. Na południu występują wapienie i łupki. Na terenie parku znajdują się liczne jaskinie.

Na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Małego utworzono trzy rezerwaty: Szeroka w Beskidzie Małym, Zasolnica i Madohora.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Park Krajobrazowy Beskidu Małego. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-12].

Bibliografia | edytuj kod

  • Informator – Park Krajobrazowy Beskidu Małego, praca zbiorowa, Będzin 2003, Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego, ​ISBN 83-87543-98-5

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Park Krajobrazowy Beskidu Małego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy