Park Narodowy Isle Royale


Na mapach: 48°06′39,96″N 88°32′13,56″W/48,111100 -88,537100

Park Narodowy Isle Royale w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Park Narodowy Isle Royale (ang. Isle Royale National Park) – park narodowy w stanie Michigan w Stanach Zjednoczonych, obejmujący położoną na Jeziorze Górnym wyspę Isle Royale oraz okoliczne mniejsze wysepki. Park został ustanowiony 3 kwietnia 1940 r., a następnie objęty dodatkową ochroną jako wilderness area (zakaz używania samochodów i prowadzenia działalności innej niż naukowa i turystyczna) w 1976. W 1980 r. ogłoszony międzynarodowym rezerwatem biosfery[2].

W przeszłości wyspa była eksploatowana dla celów rybołówstwa, a także wydobycia miedzi. Z uwagi na dużą liczbę okolicznych mniejszych wysepek i trudną nawigację, wzniesiono na nich 4 latarnie morskie. Z czasem wyspa została opuszczona przez ludzi.

W latach 20. XX w. na wyspę dostały się łosie. Niezagrożone przez drapieżniki zaczęły się rozmnażać do tego stopnia, że po pewnym czasie ich liczba osiągnęła 3 tys. sztuk. Dla tak wielkiej populacji na wyspie zaczęło brakować żywności. Niedożywione łosie zaczęły zapadać na różne choroby, które szybko się rozprzestrzeniały w gęstej populacji. Sytuacja zmieniła się radykalnie, gdy podczas którejś z ostrych zim po skutej lodem powierzchni jeziora na wyspę przedostała się wataha wilków[3]. Drapieżniki rozpoczęły redukcję nadmiernie rozmnożonych łosi, eliminując w pierwszej kolejności osobniki najsłabsze. Jednocześnie, w sytuacji obfitości pokarmu, szybko rozmnażać zaczęły się i same wilki. Od 1958 r. te interesujące relacje między gatunkiem drapieżnym a jego ofiarami w zamkniętym, ograniczonym środowisku stały się tu przedmiotem badań naukowych. M. in. potwierdzona została kluczowa rola wilka w zakresie utrzymania w dobrej kondycji populacji zwierzyny płowej: spośród 48 łosi zabitych przez wilki na wyspie i zbadanych później przez biologów, u 45 stwierdzono różne zmiany chorobowe[3].

Po latach na wyspie ustaliła się równowaga między obydwoma gatunkami. Obecnie żyje tu około 20-25 wilków i licząca 1000 osobników populacja łosi. Dla ochrony populacji wilków przed zarażeniem chorobami psiego pochodzenia wydano całkowity zakaz wprowadzania psów na teren parku.

Dostęp do parku zapewniają promy oraz wodnosamoloty, kursujące z Grand Portage, Houghton i Copper Harbor oraz z kanadyjskiego Thunder Bay. Najczęściej są to jednodniowe wycieczki, chociaż na terenie parku wytyczono dalekobieżne szlaki turystyczne i pewną liczbę pól biwakowych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Sprawozdania roczne - podsumowanie liczby odwiedzających (ang.). National Park Service. [dostęp 2014-08-24].
  2. ISLE ROYALE
  3. a b Ławniczak Diana: Potrzebny od zaraz, w: "Poznaj Świat" R. XXVIII, nr 1 (326), styczeń 1980, s. 31-33
Kontrola autorytatywna (park narodowy w Stanach Zjednoczonych):
Na podstawie artykułu: "Park Narodowy Isle Royale" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy