Parownica


Parownica w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Porcelanowe parowniczki.

Parownicanaczynie laboratoryjne w kształcie czaszy służące najczęściej do odparowywania i zatężania roztworów. Wykonywane są zazwyczaj z porcelany, szkła, kwarcu lub metali szlachetnych (np. z platyny). Często zaopatrzone są w dziobek ułatwiający przelewanie.

Bibliografia | edytuj kod

  • Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965.
  • Jerzy Chodkowski (red.): Mały słownik chemiczny. Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
  • Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 289, ISBN 83-7183-240-0 .
Na podstawie artykułu: "Parownica" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy