Pascal 360


Pascal 360 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pascal 360implementacja języka Pascal opracowana w Instytucie Podstaw Informatyki PAN.

Spis treści

Opracowanie implementacji | edytuj kod

Pascal 360 został zrealizowany do pracy w systemie operacyjnym OS 360 dla komputerów serii IBM 360/370 i Maszyn Jednolitego Systemu. Opracowanie zostało wykonane w latach 1975-1980 w Instytucie Podstaw Informatyki PAN, przez zespół autorów w składzie:

  • Krzysztof Anacki
  • Michał Iglewski
  • Artur Krępski
  • Marek Missala

Język Pascal 360 | edytuj kod

Język Pascal 360 został opracowany na bazie standardu języka wzorcowego i systemu Pascal 6000. Zawiera w sobie zarówno pewne rozszerzenia jak i ograniczenia w stosunku do ww. standardów, wynikające bądź ze specyfiki systemu komputerowego, na którym pracował, jak i dodatkowych wymogów użytkowych.

Rozszerzenia to m.in.:

  • dostęp do zewnętrznych procedur, poprzez dyrektywy:
    • external – dla procedur z innych języków, np. Fortran
    • pascal – dla procedur pascalowych
  • typ rzeczywisty podwójnej precyzji longreal
    • dokładność reprezentacji 15 lub 16 cyfr dziesiętnych
    • w literale liczbowym stosowanie litery d lub D (zamiast e lub E stosowanym w literałach pojedynczej precyzji real)
  • realizacja dostępu do plików zewnętrznych i lokalnych oraz różne rozszerzenia dla operacji plikowych
  • dodatkowe podprogramy standardowe.

Ograniczenia to m.in.:

  • rozróżnianie identyfikatorów na podstawie pierwszych 8 znaków
  • ograniczenia dla typów wyliczeniowych i okrojonych
  • ograniczenia dla zmiennych plikowych
  • zastąpienie pewnych standardowych znaków – innymi (ze względów technicznych specyfiki komputerów, np. znak ↑ zastąpiony znakiem @, itd.).

Kompilator Pascal 360 | edytuj kod

Pojęcie Pascal 360 obejmuje również kompilator tego języka. Sam kompilator został napisany w Pascalu. Skompilowane moduły wynikowe umieszczane były w standardowym pliku sysgo i przeznaczone do dalszego przetwarzania przez systemowe programy łączące i ładujące.

Inne elementy systemu | edytuj kod

Oprócz kompilatora dostarczane były pewne narzędzia wspomagające przeznaczone do testowania programów (kodów źródłowych) i danych oraz ułatwiające współpracę z oprogramowaniem systemu, w tym z Językiem opisu prac. Znaczącym ułatwieniem była możliwość stosowania asercji formułujących właściwości programów. Dostępne był parametry kompilacji (według współczesnej nomenklatury dyrektywy kompilatora), zapisywane w komentarzach, w których pierwszy znak był znakiem dolara $ a kolejny jednoliterowym oznacznikiem dyrektywy, po którym zapisywane były ewentualne argumenty dyrektywy. W testowaniu programów pomocny był wydruk kompilatora (otrzymywany dyrektywą L), w którym po każdym wierszu zawierającym błędy, dodawany był wiersz wyróżniony na początku wiersza zestawem znaków „*****” i dalej zawierający na odpowiednich pozycjach, kody wykrytych w wierszu powyżej błędów.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Pascal 360" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy