Paulina Anhalt-Bernburg


Paulina Anhalt-Bernburg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pauline Christine Wilhelmine (ur. 23 lutego 1769 w Ballenstedt, zm. 29 grudnia 1820 w Detmold) – księżniczka Anhalt-Bernburg z dynastii askańskiej, poprzez małżeństwo księżna Lippe. W latach 1802-1820 sprawowała regencję w imieniu syna Leopolda II. W chwili jej ślubu księstwo Lippe było częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Pozostawało nią do 1806. W latach 1806-1813 wchodziło w skład Związku Reńskiego (Należące do niego państwa były formalnie suwerenne – mogły prowadzić politykę zagraniczną, w praktyce znajdowały się jednak pod przemożnym wpływem cesarza Francuzów Napoleona I. W 1815 zostało członkiem Związku Niemieckiego (będącego luźną konfederacją państw).

Urodziła się jako córka księcia Anhalt-Bernburg Fryderyka Alberta i jego żony księżnej Ludwiki Albertyny.

2 stycznia 1796 w Ballenstedt poślubiła księcia Lippe Leopolda I. Para miała troje dzieci:

  • Leopolda II (1796-1851), kolejnego księcia Lippe
  • księcia Fryderyka (1797-1854)
  • córkę (1800-1800)

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Paulina Anhalt-Bernburg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy