Paweł Franciszek Parisius


Paweł Franciszek Parisius w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Franciszek Parisius, Petrus Franciscus Parisius (ur. 25 stycznia 1596 w Prusach – zm. 1 kwietnia 1667 w Rawie) – ks. katolicki, następnie przełożony klasztorów jezuickich, heraldyk. Wstąpił do zakonu 13 sierpnia 1615 w Krakowie.

Heraldyk ten, jak wynika z powołującego się później na niego Kaspra Niesieckiego, początki herbów polskich wywodził (często wbrew przekazom i faktom) , konsekwentnie ze starożytnej Sarmacji[1].

Bibliografia | edytuj kod

  • Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564-1995. 1996.

Przypisy | edytuj kod

  1. Mariusz Kazańczuk. Staropolskie legendy herbowe. Instytut Badań Literackich (Polska Akademia Nauk). Ossolineum. 1990. ​ISBN 83-04-03602-9​. str. 34.
Na podstawie artykułu: "Paweł Franciszek Parisius" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy