Paweł Kozubek


Paweł Kozubek w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Kozubek (ur. 6 stycznia 1873 w Dąbrowie, zm. 27 maja 1950 w Łodzi) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W lutym 1919 brał aktywny udział jako dowódca 14 pułku strzelców w bojach 4-tej Dywizji Strzelców Polskich z bolszewikami w czasie okupacji na południu Rosji[1]. Za zdobycie Tyraspola dowództwo francuskie wydało rozkaz pochwalny oddziałowi, którym dowodził z 4-tej Dywizji Strzelców Polskich[2]. W lipcu 1919 w wyniku reorganizacji 14 pułk piechoty został nazwany 29 pułkiem piechoty a we wrześniu 1919 29 pułk piechoty otrzymał nazwę 29 Pułk Strzelców Kaniowskich[3]. Od września 1919 był pierwszym polskim dowódcą 6 Pułku Strzelców Podhalańskich po powrocie pułku do kraju[4]. W styczniu 1920 podczas obejmowania Pomorza pułk dostał czasowo nazwę „Grupa Operacyjna nr 1". Jako dowódca pułku został dowódcą Grupy[5]. Dekretem z dnia 30 lipca 1920 został przeniesiony do Rezerwy Armii[6]. Dekretem Wodza Naczelnego z dnia 30 lipca 1920 przyjęty do Wojska Polskiego i otrzymał następujący przydział do 47 Pułk Strzelców Kresowych[7]. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dnia 1 czerwca 1919 r. i 42. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8]. Dekretem Wodza Naczelnego z dnia 10 maja 1922 został nadany „Order Virtuti Militari” V klasy L.Krz.6905. Od roku 1923 pełnił jako nadetatowy oficer 43 pułku piechoty służbę na stanowisku komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Lubicz[9]. W roku 1926 zwolniony ze stanowiska komendanta PKU Lubicz i pozostawiony w dyspozycji dowódcy O.K.VIII[10]. Z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku[11]. Na emeryturze mieszkał w Kielcach[12]. Na wniosek Prezesa Rady Ministrów Prezydent Rzeczypospolitej zarządzeniem z dnia 30 stycznia 1939 nadał Złoty Krzyż Zasługi po raz pierwszy za zasługi na polu pracy społecznej.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

  • Krzyż Wojenny-Croix de Guerre[13]
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari[14]
  • Złoty Krzyż Zasługi[15]

Przypisy | edytuj kod

  1. Henryk Bagiński Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920 Warszawa 1921 str.507.
  2. Henryk Bagiński Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920 Warszawa 1921 str.509.
  3. Henryk Bagiński Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920 Warszawa 1921 str.535.
  4. Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920 6 Pułk Strzelców Podhalańskich Warszawa 1928, s. 8.
  5. Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920 6 Pułk Strzelców Podhalańskich Warszawa 1928, s. 10.
  6. Dziennik Personalny nr 30 1920 str 705 z dnia 11 sierpnia 1920.
  7. Dziennik Personalny nr 30 1920 str.719 z dnia 11-08-1920.
  8. Rocznik Oficerski 1924 str. 339.
  9. Rocznik Oficerski 1923 str.1469.
  10. Dziennik Personalny nr 2 1927 str.10 z dnia 22 stycznia 1927.
  11. Dziennik Personalny nr 5 1927 str.37 z dnia 5 lutego 1927.
  12. Rocznik Oficerski 1928 str.885.
  13. Henryk Bagiński Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920 Warszawa 1921, s. 525.
  14. Dziennik Personalny nr 17 1922 str.459 z dnia 22 czerwca 1922.
  15. Monitor Polski 1939 nr 26 poz.43.

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk Bagiński Wojsko Polskie na Wschodzie 1914-1920 Warszawa 1921
  • Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920 6 Pułk Strzelców Podhalańskich Warszawa 1928
  • Dziennik Personalny nr 30 1920 z dnia 11 sierpnia 1920
  • Rocznik Oficerski 1924
  • Dziennik Personalny nr 17 1922 z dnia 22 czerwca 1922
  • Rocznik Oficerski 1923
  • Dziennik Personalny nr 2 1927 z dnia 22 stycznia 1927
  • Dziennik Personalny nr 5 1927 z dnia 5 lutego 1927
  • Rocznik Oficerski 1928
  • Monitor Polski 1939
Na podstawie artykułu: "Paweł Kozubek" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy