Paweł Maria Sapieha


Paweł Maria Sapieha w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Maria Sapieha (ur. 17 maja 1900 w Siedliskach, zm. 1987 w Monachium) – oficer Wojska Polskiego II RP, podpułkownik Armii Stanów Zjednoczonych, pracownik kontrwywiadu.

Był synem Pawła. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został poważnie ranny w bitwie pod Zamościem. Po wojnie pozostał w wojsku.

Został awansowany na stopień podporucznika rezerwy kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1920[1][2]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 8 pułku ułanów w Krakowie[3][4]. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnowskie Góry[5].

W latach 20. studiował we Francji. W latach 1931–1936 pracował w zarządzie koncernu swych kuzynów z rodu Henckel von Donnersmarck na Górnym Śląsku. W latach 1933–1936 mieszkał z żoną oraz córką w pałacu na Karłuszowcu (dziś część miasta Tarnowskie Góry). Ze względu na zaogniające się stosunki polsko-niemieckie musiał w 1936 zrezygnować z funkcji. W latach 1936–1939 zarządzał odziedziczonym po ojcu majątkiem w Siedliskach.

We wrześniu 1939 przedostał się z rodziną do Francji, a następnie do USA. Tamże zaciągnął się do Armii Stanów Zjednoczonych. Po zakończeniu II wojny światowej podobnie jak reszta rodu Sapiehów musiał pozostać na Zachodzie, kontynuując karierę wojskową do roku 1950 (brał udział w wojnie w Korei). W latach 60 był rezydentem kontrwywiadu USA w Atenach w randze podpułkownika.

Nie utracił nigdy kontaktów z krajem, pomagając w wielu opracowaniach historii własnego rodu, m.in. w opracowaniu biografii własnego prapradziada, Aleksandra Sapiehy.

Był mężem Virgilii Peterson, ojcem Marii Krystyny i Mikołaja Fryderyka.

3 maja 1977 został odznaczony przez Prezydenta RP na Uchodźstwie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 710.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 632.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 616.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 558.
  5. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 616, 710.
  6. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 28, Nr 4 z 31 grudnia 1977. 

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Paweł Maria Sapieha" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy