Paweł z Przemankowa


Paweł z Przemankowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł z Przemankowa herbu Półkozic (zm. 29 listopada 1292) – kanclerz Bolesława V Wstydliwego w 1262 lub 1263 – 1266, następnie biskup krakowski, obrońca praw i przywilejów duchowieństwa krakowskiego. Toczył spór z księciem, później był w opozycji wobec Leszka Czarnego, uwięziony w 1283, za co księcia obłożono klątwą i interdyktem. Uwolniony, zawarł z Leszkiem ugodę i otrzymał ogromne odszkodowanie. Przeciwnik objęcia w 1288 tronu krakowskiego przez Henryka IV Probusa, więziony w 1290. Był stronnikiem Przemysła II, otrzymał od niego wielkie nadania dla biskupstwa krakowskiego. W 1291 zapraszał Wacława II Czeskiego na tron krakowski i odebrał od niego przywilej gwarantujący prawa stanowe.

Według Jana Ptaśnika biskup: „(...) znany był z rozwiązłości swego życia. Cały harem na biskupstwie utrzymywał, a nawet z klasztoru w Skale porwał zakonnicę i włączył ją do swego haremu[1].

Zmarł w r. 1292 w Bodzentynie[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Ptaśnik: Kultura wieków średnich.
  2. Krótka monografia miast i miasteczek w Królestwie Polskim Verdmon de J.S.

Bibliografia | edytuj kod

  • Krzysztof Rafał Prokop, Poczet biskupów krakowskich, Wydawnictwo św. Stanisława BM, Kraków 1999, s. 64–67.
Na podstawie artykułu: "Paweł z Przemankowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy