Pawica grabówka


Pawica grabówka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pawica grabówka (Saturnia pavonia) – owad z rzędu motyli, należący do rodziny pawicowatych. Długość do 45 mm; skrzydła o rozpiętości 50–60 mm.

Owady dorosłe można spotkać w kwietniu i maju. Samice składają jaja na pędach roślin żywicielskich takich jak brzoza, olsza szara, wierzba, topola osika, poziomka, malina, wrzos czy śliwa tarnina. Gąsienice żerują w lipcu i sierpniu. Jako gąsienice są barwy czarnej, później stają się zielone z czarnymi poprzecznymi pasami, a w ostatnim stadium dodatkowo z żółtymi brodawkami, z których wyrastają kępki czarnych szczecinek. Na przełomie sierpnia i września następuje przepoczwarczenie w dużym gruszkowatym kokonie na roślinie żywicielskiej. W kwietniu następnego roku z poczwarek o charakterystycznym gruszkowatym kształcie wychodzą dorosłe owady. Część poczwarek zimuje dwukrotnie.

Spis treści

Dymorfizm płciowy | edytuj kod

Bardzo silny. Samiec żółtobrązowy, samica szara. Oboje z brązowym rysunkiem i charakterystycznym okrągłym pawim oczkiem na każdym ze skrzydeł.

Typowymi biotopami tego motyla są lasy liściaste, mieszane, bory sosnowe i wrzosowiska.

Galeria | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Władysław Strojny, 1981, Nasze zwierzęta, Państwowe Wydawnictwa Rolnicze i Leśne, ​ISBN 83-09-00045-6​.
  • Wilfried Stichmann, Erich Kretzschmar (przekład z j. niemieckiego dr. Henryk Grabarczyk) 1996, Zwierzęta, Oficyna Wydawnicza Multico, ​ISBN 83-7073-435-9​.


Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Pawica grabówka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy