Peacock


Współrzędne: 20h25m38,857s; −56°44′06,32″

Peacock w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peacock (Alfa Pavonis, α Pav) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Pawia. Odległa od Słońca o ok. 179 lat świetlnych.

Spis treści

Nazwa | edytuj kod

Gwiazda ta nie jest widoczna na północ od równoleżnika 32° N (w tym z całej Europy) i leży zbyt daleko na południowej półkuli nieba, żeby starożytni greccy obserwatorzy znali ją i nazwali. Nazwa gwiazdy wywodzi się z języka angielskiego i oznacza „paw”, co jest oczywistym nawiązaniem do gwiazdozbioru, w którym się znajduje[3]. Została wprowadzona w latach 30. XX wieku przez HM Nautical Almanac Office, jako że lotnicy Royal Air Force wykorzystywali tę gwiazdę w astronawigacji[4]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Peacock dla określenia tej gwiazdy[5].

Charakterystyka obserwacyjna | edytuj kod

Jest to jasna gwiazda, jej obserwowana wielkość gwiazdowa to 1,94m, a wielkość absolutna jest równa −1,75m[2]. Przy tym jest to gwiazda spektroskopowo podwójna[3][1].

Charakterystyka fizyczna | edytuj kod

Główny składnik (Aa) należy do typu widmowego B. Bywa klasyfikowany jako podolbrzym (B2 IV)[1] lub gwiazda ciągu głównego (B3 V)[2]. W zakresie widzialnym jest ona 450 razy jaśniejsza od Słońca, ale przy temperaturze równej około 18 700 K emituje ona dużo promieniowania w zakresie ultrafioletu; jej jasność bolometryczna jest łącznie 2100 razy większa niż jasność Słońca. Promień tej gwiazdy, zarówno oszacowany na podstawie modeli gwiazd jak i zmierzony bezpośrednio, jest ok. 4,4 raza większy niż promień Słońca. Masa tej gwiazdy jest 5-6 razy większa od masy Słońca, co oznacza, że zakończy ona życie jako masywny biały karzeł. Niska zawartość deuteru w tej gwieździe jest wskazówką, że ten izotop wodoru jest zużywany w reakcjach jądrowych w gwieździe[3].

Drugi składnik (Ab), o którym niewiele wiadomo, wykonuje pełny obieg wokół większego towarzysza w ciągu zaledwie 11,8 dnia, co wskazuje, że jest odległy od jaśniejszej gwiazdy o około 0,21 au. Płaszczyzna układu jest niemal prostopadła do kierunku obserwacji[3].

Peacock ma także trzy optyczne towarzyszki 9–10 wielkości gwiazdowej, oddalone o od 1 do 4 minut kątowych[6].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i Peacock w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g h Anderson E., Francis C.: HIP 100751 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2018-01-26].
  3. a b c d e f g h i Jim Kaler: PEACOCK (Alpha Pavonis) (ang.). W: STARS [on-line]. [dostęp 2018-01-26].
  4. Donald H. Sadler: A Personal History of H.M. Nautical Almanac Office. Sidford, Devon: UK Hydrographic Office, 2008, s. 48.
  5. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-11-19. [dostęp 2018-01-26].
  6. Mason et al.: WDS J20256-5644A. W: The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
Na podstawie artykułu: "Peacock" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy