Perkun


Perkun w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Perkun (lit. Perkūnas, Perkuns, fiń. Perkele, łot. Perkonos, Perkons, prus. Perkunis; możliwe że od praindoeuropejskiego rdzenia perk- – „dąb”) – naczelne, suwerenne bóstwo panteonu bałtyjskiego, gromowładca, bóg niebios, ognia i płodności, odpowiednik słowiańskiego Peruna. Ogólnobałtyjski bóg burzy i wojny, strażnik moralności oraz sprawca biokosmicznej płodności w lettolitewskich mitach nieba. Jego świętym drzewem i symbolem był dąb. Jako bóstwo, które można było oglądać, i o zdefiniowanej funkcji mitologicznej zastępował Dievsdeus otiosus panteonu bałtyjskiego. Wspominany był m.in. w pismach Jana Długosza.

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Suchocki, Mitologia bałtyjska, Warszawa 1991.
Na podstawie artykułu: "Perkun" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy