Peruwiańskie Siły Powietrzne


Peruwiańskie Siły Powietrzne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peruwiańskie Siły Powietrzne (hiszp. Fuerza Aérea del Perú, w skrócie FAP) – wojska lotnicze Republiki Peru, jeden z trzech rodzajów sił zbrojnych. Brały udział w wojnie z Kolumbią w 1933 roku, wojnie z Ekwadorem w 1941, 1981 i 1995. Poza siłami powietrznymi peruwiańska marynarka i wojska lądowe posiadają także własne typy śmigłowców.

Spis treści

Historia | edytuj kod

F-80C Shooting Star

W dniu 20 maja 1929 r. oddziały lotnictwa Armii i Marynarki Wojennej Peru zostały włączone do Cuerpo de Aviación del Perú (CAP, Korpus Lotnictwa Peru). Podczas wojny z Kolumbia w 1933, w rejonie Niziny Amazonki Peru wykorzystywało amerykańskie samoloty Curtiss F11C Goshawk i Vought O2U Corsair. W tych walkach CAP stracił trzy samoloty na rzecz Armii Kolumbijskiej. 12 marca 1936 roku korpus został przemianowany na Cuerpo del Perú Aeronáutico (Korpus Lotniczy Peru, nadal CAP). W 1941 r. brał on udział w wojnie z Ekwadorem, będąc w tym czasie wyposażony w samoloty w myśliwce Caproni Ca.114 i North American NA-50, samoloty szturmowe Douglas DB-8A-3P oraz bombowce Caproni Ca.135 i Caproni Ca.310.

Su-22 w 1983

18 lipca 1950 roku lotnictwo przyjęło obwiązującą do dziś nazwę Fuerza Aérea del Perú . Lata 50. były erą pierwszych odrzutowców, siły powietrzne otrzymały wtedy English Electric Canberra, Hawker Hunter, Lockheed F-80 Shooting Star i North American F-86 Sabre. Kolejny okres modernizacji trwał od końca lat 70., gdy zakupiono nowe francuskie Dassault Mirage 5P/DP – pierwsze ponaddźwiękowe samoloty w Ameryce Południowej, amerykańskie Cessna A-37 Dragonfly, a także samoloty transportowe Lockheed C-130 Hercules (i L-100-20). Wprowadzono także dużą liczbę samolotów sowieckich, 53 szturmowe Su-22 oraz transportowe An-26 i An-32, jak również śmigłowce Mi-8, Mi-6, Mi-17 i Mi-25, w tym czasie żadne inne państwo na kontynencie (oprócz Kuby) nie zaopatrywało się w sprzęt u ZSRR.

W 1982 roku podczas wojny o Falklandy, peruwiańskie siły powietrzne dostarczyły dziesięć swoich Mirage 5P do Argentyny, która wcześniej je odkupiła, samoloty te nie zdołały wziąć udziału w walce. Większym gestem solidarności było przekazanie Argentyńczykom części zamiennych do ich Mirage, które borykały się wtedy z embargiem. Kryzys gospodarczy w latach 80. zmusił FAP do redukcji wielkości floty, jak również ograniczenia w zakresie szkoleń i ogólnej gotowości, z tego powodu zamówienie na Mirage 2000 ograniczono z 26 do 12 samolotów, które dostarczono do 1987. Były to pierwsze myśliwce czwartej generacji na kontynencie, ich potencjał był jednak ograniczony, ponieważ poza R550 Magic (Magic 2 po 1996) i AS.30L do ich uzbrojenia nie zakupiono pocisków średniego zasięgu Super 530D.

W tych warunkach siły powietrzne przystąpiły do wojny z Ekwadorem w 1995, duża aktywność w powietrzu zakończyła się utratą 3 śmigłowców (2 Mi-8TV i Mi-25 na rzecz baterii przeciwlotniczych), 2 Su-22 (na rzecz Mirage F1) oraz 1 A-27B (na rzecz IAI Kfir)[1]. W wyniku tych doświadczeń zdecydowano się na szybkie pozyskanie większej liczby samolotów, odkupując od Białorusi 18 MiG-29 za ok. 250 mln USD i 18 Su-25 za ok. 150 mln USD, obecnie wraz z Mirage 2000 stanowią trzon lotnictwa.

W 2008 roku rozpoczęto program modernizacji floty MiG-29 do nowoczesnej wersji SMT, do 2012 zmodernizowano osiem z 19 sztuk. Dzięki temu MiGi pozostaną w służbie do około 2025 roku. Równocześnie od 2009 wydłużono resursy Mirage, nie przeszły jednak modernizacji do wersji 2000-5[2]. W 2014 roku rozpoczęto dostawy samolotów szkolnych KAI KT-1[3].

Organizacja | edytuj kod

MiG-29SE Su-25 i Su-22 w 2005
Ala Aérea Nº 1 w Piura (Skrzydło)
Ala Aérea Nº 2 w Callao
Ala Aérea Nº 3 w Arequipa
  • Grupo Aéreo Nº 2 w Vítor
  • Grupo Aéreo Nº 51 w Pisco
Ala Aérea Nº 5 w Iquitos
  • Grupo Aéreo Nº 42 w Iquitos
    • Escuadron Aereo 421 – PC-6, DHC-6 and Y-12

Wyposażenie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tom Cooper: Peru vs. Ecuador. Alto-Cenepa War, 1995. Witryna Air Combat Information Group (www.acig.org).
  2. Spain offers Eurofighters to Peru. flightglobal, 2013.
  3. Pierwsze KT-1P już w Peru
  4. World Air Forces 2015 - Flightglobal. globalaviationaerospace.com, 2014-12-11.
  5. PERU ODBIERA PIERWSZE KT-1P
  6. PERUWIAŃSKIE LOTNICTWO ODBIERA CESSNY 172
  7. Kolejne Spartany dla Peru
  8. WIADOMO JUŻ, KIEDY PERU ODBIERZE PIERWSZEGO SPARTANA
Na podstawie artykułu: "Peruwiańskie Siły Powietrzne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy