Peryderma


Peryderma w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peryderma, korkowica – wtórna tkanka okrywająca występująca u roślin wieloletnich powstająca na powierzchni łodyg i korzeni, w trakcie przyrostu na grubość. Peryderma składa się z 3 warstw tkanek (felodermy, tkanki korkotwórczej i korka), pełniących odmienne funkcje. Peryderma zastępuje tkanki pierwotne (skórkę i korę pierwotną). Właściwą funkcję ochronną pełni w perydermie korek, czyli tkanka zbudowana z martwych komórek o ścianach wysyconych suberyną. Korek powstaje dzięki działalności miazgi korkorodnej – fellogenu[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. AlicjaA. Szweykowska AlicjaA., JerzyJ. Szweykowski JerzyJ., Botanika t.1 Morfologia, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 138–139, ISBN 83-01-13953-6 .
Na podstawie artykułu: "Peryderma" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy