Petar Gvozdanović


Petar Vid Gvozdanović w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Petar Gvozdanović) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Petar Vid Gvozdanović (niem. Peter Vitus Freiherr von Quosdanovich) (ur. 12 czerwca 1738 w Sichelbergu (Žumberaku) – zm. 13 sierpnia 1802 w Wiedniu) – marszałek polny porucznik Cesarstwa Austrii oraz komandor Orderu Marii Teresy; z pochodzenia Chorwat. Odegrał kluczową rolę w kilku bitwach armii austriackiej, stoczonych z francuską Armią Włoch pod wodzą Napoleona Bonaparte podczas wojny Francji z I koalicją)

Spis treści

Młodość | edytuj kod

Gvozdanović urodził się w Sichelburgu (Žumberak) w granicach dzisiejszej Chorwacji. W roku 1752 zaciągnął się do 41. Pogranicznego Pułku Huzarów Varaždin. Uczestniczył w wojnie siedmioletniej. Wyróżnił się podczas wojny o sukcesję bawarską w latach 1778-1779. Awansowano go do stopnia pułkownika w Slawońskim Pułku Huzarów oraz odznaczono Krzyżem Królewskim Orderu Wojskowego Marii Teresy. Uczestniczył w wojnie austriacko-tureckiej w latach 1787-1791. Awansował do stopnia generała majora i objął dowództwo nad Alt Gradisca. 29 grudnia 1793 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika za starszeństwem od 20 grudnia 1783[1].

Wojny z Francją | edytuj kod

Podczas wojny I koalicji z Francją Gvozdanović początkowo dowodził brygadą, a następnie – dywizją. W bitwie pod Fleurus, która zakończyła się decydującą porażką sił koalicyjnych z Austriakami na czele, Gvozdanović dowodził drugą kolumną. Natomiast w dniu 24 września 1795 stojąc na czele dywizji odniósł spektakularne zwycięstwo nad dwiema francuskimi dywizjami w trakcie bitwy pod Handschuhsheim (obecnie dzielnica Heidelbergu). W lipcu 1796 roku przeniesiono go do Włoch, gdzie dowodził korpusem w armii Dagoberta Sigmunda von Wurmsera i Józefa Alvinczy'ego w trakcie czterokrotnej próby przełamania francuskiego oblężenia Mantui. Podczas pierwszej próby Gvozdanović przegrał bitwę pod Lonato po skomplikowanej serii manewrów w dniach 29 lipca – 4 sierpnia 1796. W trakcie drugiej próby przełamania oblężenia Mantui, dowodził w bitwie pod Bassano (7-8 września). Udało mu się uniknąć utkwienia w Mantui razem z Wurmserem. Z kolei podczas trzeciego natarcia walczył na czele Korpusu Friaul w II bitwie pod Bassano oraz w bitwie pod Arcole. W trakcie decydującej bitwy pod Rivoli, która zakończyła się decydującą klęską wojsk austriackich, dowodził dwiema brygadami.[2][3][4]. 28 lutego 1797 został przeniesiony do rezerwy[1]. Zmarł w Wiedniu 13 sierpnia 1802 roku[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 38.
  2. Peter Vitus von Quosdanovich at historydata.com
  3. Peter Quosdanovich
  4. Wojna we Włoszech w latach 1793—97
  5. Smith-Kudrna, Peter Quosdanovich

Bibliografia | edytuj kod

  • Boycott-Brown, Martin. The Road to Rivoli. London: Cassell & Co., 2001. ​ISBN 0-304-35305-1
  • Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618-1815). Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2006.
Na podstawie artykułu: "Petar Gvozdanović" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy