Peter O’Connor


Peter O’Connor w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peter O’Connor (ur. 24 października 1872 w Millom, zm. 9 listopada 1957 w Waterford) – irlandzki lekkoatleta, specjalizujący się w skokach: skoku w dal, skoku wzwyż i trójskoku.

Jako pierwszy zawodnik w historii skoku w dal uzyskał odległość powyżej 7,50 m. W 1901 uzyskał 7,61 m, był to pierwszy oficjalny rekord świata w tej konkurencji, przetrwał 20 lat i został pobity przez Amerykanina Edwarda Gourdina (7,69)[1]. W 1906 na Olimpiadzie Letniej w Atenach O’Connor (reprezentując Wielką Brytanię) zdobył złoto w trójskoku oraz srebro w skoku w dal. Ośmiokrotnie zwyciężał w mistrzostwach Wielkiej Brytanii (w latach 1901–1906 w skoku w dal, w 1903 i 1904 w skoku wzwyż)[2].

Rekordy życiowe | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. World Record Progression, men Long Jump, Athletix.org [dostęp 2012-11-27]  (ang.).
  2. British Athletics Championships 1876-1914, gbrathletics [dostęp 2012-11-27]  (ang.).

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Peter O’Connor" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy