Petru Pavel Aaron


Petru Aaron w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Petru Pavel Aaron) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Petru Aaron (Aron) OSBM, imię zakonne Paweł (ur. w 1709 w Bistrej, zm. 9 marca 1764 w Baia Mare) – siedmiogrodzki biskup katolicki obrządku grecko-rumuńskiego diecezji Făgăraş z siedzibą w Blaj.

Życie | edytuj kod

Nauki pobierał w miejscowości Roşia Montană, a następnie odbył studia teologiczne w rzymskim kolegium oo. bazylianów. Tam też 30 lipca 1742 przyjął święcenia kapłańskie.

Po powrocie do Siedmiogrodu został doradcą biskupa Făgăraş Inocențiu Micu-Kleina, w 1745 wikariuszem generalnym, a w 1747, po wyjeździe biskupa Micu-Klein do Rzymu, wikariuszem apostolskim. Od 1752 był biskupem tytularnym i rządcą diecezji – jego konsekracja odbyła się w Peczu.

Jako biskup prowadził ożywioną działalność administracyjno-kościelną i kulturalną. Zorganizował kapitułę i konsystorz diecezji, zwołał w niej synod. W swoim pałacu biskupim założył seminarium duchowne i drukarnię, a w Blaj szkołę dla trzystu uczniów. Jest też autorem utworów o charakterze pastoralnym i teologicznym.

Dzieła | edytuj kod

Do najważniejszych utworów Petru Aarona należą:

  • Epistola consolatoria ex divinitus inspiratis Scripturis, 1761
  • Definitio et exordium s. oecimenicae synodi Florentinae, 1762
  • Institutio docrinae christiane, 1764

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Petru Pavel Aaron" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy