Petter Tande


Petter Tande w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Petter Laukslett Tande (ur. 11 czerwca 1985 w Oslo) – norweski dwuboista klasyczny, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dziewięciokrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Reprezentuje klub Byaasen IL. Odnosił liczne sukcesy jako junior, m.in. zdobył pięć tytułów mistrza świata (na mistrzostwach w Stryn w 2004 roku wygrał sprint, konkurs metodą Gundersena oraz z kolegami z reprezentacji rywalizację drużynową, a na mistrzostwach w Rovaniemi w 2005 roku wygrał sprint i Gundersena). Ponadto zdobył także jeden srebrny medal i trzy brązowe.

W Pucharze Świata zadebiutował 13 marca 2002 roku w Trondheim, zajmując 21. miejsce w sprincie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. W klasyfikacji generalnej zajął 50. miejsce. Pierwsze podium wywalczył także w Trondheim, 6 grudnia 2003 roku, kiedy był trzeci w sprincie. W sezonie 2003/2004 jeszcze raz stanął na podium - 27 stycznia 2004 roku w Sapporo zajął drugie miejsce w sprincie, ponadto jeszcze siedmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, co w klasyfikacji generalnej dało mu dziesiąte miejsce. Pierwsze zwycięstwo odniósł 17 grudnia 2005 roku w Ramsau wygrywając start masowy. W całym sezonie 2005/2006 łącznie siedem razy stawał na podium, z czego wygrał jeszcze konkurs metodą Gundersena w Oslo 11 marca 2006 roku. Sezon ten zakończył na czwartym miejscu, tracąc do trzeciego w klasyfikacji Niemca Björna Kircheisena 76 punktów. Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 2007/2008, który ukończył na drugim miejscu, przegrywając tylko z Niemcem Ronnym Ackermannem. Sześciokrotnie stawał na podium, przy czym aż cztery razy zwyciężył: 6 stycznia w Schonach, 16 lutego w Libercu, 29 lutego w Lahti oraz 9 marca w Oslo. Ostatni raz na podium stanął 5 grudnia 2009 roku w Lillehammer, gdzie był drugi w Gundersenie.

Pierwszą dużą seniorską imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 roku. Norwegowie z Tande w składzie zajęli tam czwarte miejsce w sztafecie, przegrywając walkę o brązowy medal z Finami. W startach indywidualnych zajął 25. miejsce w sprincie, a w Gundersenie był dwudziesty. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie osiągnął swój największy sukces na imprezie tej rangi, wspólnie z Håvardem Klemetsenem, Magnusem Moanem i Kristianem Hammerem zdobywając złoty medal w sztafecie. Indywidualnie także był blisko podium, zajmując siódme miejsce w Gundersenie, a w sprincie plasując się dwie pozycje niżej. Rok później brał udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie wystąpił tylko w konkurencjach indywidualnych, bowiem w związku z chorobą kilku zawodników Norwegowie nie wystawili drużyny. W Gundersenie był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal ze swym rodakiem Magnusem Moanem, a rywalizację w sprincie ukończył na szóstej pozycji. mistrzostwa świata w Sapporo w 2007 roku przyniosły mu kolejny medal. Razem z Klemetsenem, Moanem i Espenem Rianem zajął trzecie miejsce w sztafecie. W zawodach indywidualny lepiej spisał się w sprincie, w którym był szósty. Startował także na mistrzostwach świata w Libercu w 2009 roku, gdzie zdobył kolejny brązowy medal w sztafecie. Indywidualnie najwyższe miejsce zajął w starcie masowym, w którym był siódmy. Rok później wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, jednak medalu nie zdobył. Jego najlepszym wynikiem na kanadyjskich igrzyskach było piąte miejsce w sztafecie.

Tande startował także w zawodach Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, najlepsze wyniki osiągając w ósmej edycji tego cyklu, kiedy w klasyfikacji końcowej był trzeci. We wszystkich konkursach stawał wtedy na podium: 31 sierpnia w Berchtesgaden, 2 września w Bischofshofen oraz 3 września w Steinbach-Hallenberg był trzeci, a 4 września w Steinbach zajął drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej wyprzedzili go tylko dwaj Austriacy: Christoph Bieler oraz Michael Gruber. Siódmą edycję LGP zakończył na dziewiątej pozycji, raz stając na podium: 15 sierpnia 2004 roku w Oberstdorfie zajął trzecie miejsce. Ponadto w szóstej edycji był czwarty w klasyfikacji końcowej, ponownie w jednym z konkursów stając na podium - 24 sierpnia 2003 roku w Steinbach był trzeci.

W połowie sezonu 2010/2011 zdecydował się na zawieszenie kariery sportowej[1].

Osiągnięcia | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium chronologicznie | edytuj kod

Puchar Kontynentalny | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium chronologicznie | edytuj kod

Tande nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Kontynentalnego.

Letnie Grand Prix | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium chronologicznie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Utytułowany Norweg kończy karierę! (pol.). kombinacjanorweska.dbv.pl, 2011-02-06. [dostęp 2011-09-14].
  2. Skład drużyny: Magnus Moan, Petter Tande, Jan Schmid, Mikko Kokslien
  3. Skład drużyny: Ola Morten Græsli, Petter Tande, Kristian Hammer, Kenneth Braaten
  4. Skład drużyny: Petter Tande, Håvard Klemetsen, Magnus Moan, Kristian Hammer
  5. Skład drużyny: Håvard Klemetsen, Espen Rian, Petter Tande, Magnus Moan
  6. Skład drużyny: Mikko Kokslien, Petter Tande, Jan Schmid, Magnus Moan
  7. Skład drużyny: Jo-Wesche Fossheim, Magnus Moan, Mathias Østvik, Petter Tande
  8. Skład drużyny: Magnus Moan, Petter Tande, Jon-Richard Rundsveen, Mikko Kokslien
  9. Skład drużyny: Einar Uvsløkk, Mikko Kokslien, Jon-Richard Rundsveen, Petter Tande
  10. Skład drużyny: Petter Tande, Einar Uvsløkk, Thomas Kjelbotn, Mikko Kokslien

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Petter Tande" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy